ଦେହ ବୋଳା ରଙ୍ଗ ମନରେ ଲଗାଇ

ଦେହ ବୋଳା ରଙ୍ଗ ମନରେ ଲଗାଇ ସେ ଦିନ ସେ ହୋଲି ତ ଚାଲିଗଲା ମୁଁହରେ ନ କହି ଯାହା ଆଖିରେ କହିଲ ସବୁ ଦିନ ସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିଗଲା

ମନକୁ ଯା ଛୁଇଁ ଥାଏ

ସମୟ ତ ବହି ଯାଏ ଗୀତଟିଏ ଗାଉଥାଏ ସ୍ମୃତି ଫୁଲ ହୋଇ ଫୁଟେ ମନକୁ ଯା ଛୁଇଁ ଥାଏ

ଆଖିରେ ଦେଖିବି ବଂଶୀ ବଦନ

ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ଧନ ମାନ ସନମାନ ଅଥବା ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ଚିର ଯୌବନ ମରଣ କାଳରେ ଦରଶନ ଦେବ ଆଖିରେ ଦେଖିବି ବଂଶୀ ବଦନ

ଦେହ ସେବୁ ଥାଇ ଦେହୀ

ଦିବସ ହେଉ ବା ରଜନୀ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଶୋଭା ମହୀ ବିନା ନୂପୁରରେ ସଙ୍ଗୀତ ଦେହ ସେବୁ ଥାଇ ଦେହୀ

ଗୋଟିଏ ପେନ୍ଥାର ଫୁଲ

ଗୋଟିଏ ପେନ୍ଥାର ଫୁଲ କେ ନୁହେଁ କାହାଠୁଁ ଉଣା ଗୋଟିଏ ସ୍ରଷ୍ଠାର ସୃଷ୍ଟି ବିଧାତା ନାମରେ ଜଣା

As the time goes and goes

Distance increases and increases As the time goes and goes Today, also I can touch and feel Your first given look and rose

ସମୁଦ୍ର ଯେଉଁଠି ଆକାଶ ଛୁଏଁ

ସମୁଦ୍ର ଯେଉଁଠି ଆକାଶ ଛୁଏଁ ସେଇଠି ମୋ ପ୍ରିୟାର ଘର ମନ ଝରକାରୁ ପାଖ ଲାଗେ ଆଖିଠୁଁ ବହୁତ ବହୁତ ଦୂର