ଯିଏ ନ ଫେରିବ ଆଉ

ଯିଏ ନ ଫେରିବ ଆଉ ତାକୁ ବେଶୀ ମନ ଝୁରେ କାହିଁକି ଯେ ମନ ଦେଲି ନିତି ନିତି ଝୁରି ମରେ

ସଭିଏଁ ତା ଲାଗି ଅଧୀର

ଅନ୍ଧ ଯାହା ପରେ ଦେଖି ଶୁଣି ପାରେ ଯାହା ବଧିର ପଙ୍ଗୁ କୁ ଯା ନୁହେଁ ଦୂର ସଭିଏଁ ତା ଲାଗି ଅଧୀର

ଦେହ ବୋଳା ରଙ୍ଗ ମନରେ ଲଗାଇ

ଦେହ ବୋଳା ରଙ୍ଗ ମନରେ ଲଗାଇ ସେ ଦିନ ସେ ହୋଲି ତ ଚାଲିଗଲା ମୁଁହରେ ନ କହି ଯାହା ଆଖିରେ କହିଲ ସବୁ ଦିନ ସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିଗଲା

ମନକୁ ଯା ଛୁଇଁ ଥାଏ

ସମୟ ତ ବହି ଯାଏ ଗୀତଟିଏ ଗାଉଥାଏ ସ୍ମୃତି ଫୁଲ ହୋଇ ଫୁଟେ ମନକୁ ଯା ଛୁଇଁ ଥାଏ

ଆଖିରେ ଦେଖିବି ବଂଶୀ ବଦନ

ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ଧନ ମାନ ସନମାନ ଅଥବା ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ଚିର ଯୌବନ ମରଣ କାଳରେ ଦରଶନ ଦେବ ଆଖିରେ ଦେଖିବି ବଂଶୀ ବଦନ

ଦେହ ସେବୁ ଥାଇ ଦେହୀ

ଦିବସ ହେଉ ବା ରଜନୀ ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଶୋଭା ମହୀ ବିନା ନୂପୁରରେ ସଙ୍ଗୀତ ଦେହ ସେବୁ ଥାଇ ଦେହୀ

ଗୋଟିଏ ପେନ୍ଥାର ଫୁଲ

ଗୋଟିଏ ପେନ୍ଥାର ଫୁଲ କେ ନୁହେଁ କାହାଠୁଁ ଉଣା ଗୋଟିଏ ସ୍ରଷ୍ଠାର ସୃଷ୍ଟି ବିଧାତା ନାମରେ ଜଣା