ଧାନ ନେଲେ ନାହିଁ ଧନ ନେଲେ ନାହିଁ

ଧାନ ନେଲେ ନାହିଁ ଧନ ନେଲେ ନାହିଁ ଶ୍ୟାମନାଗର ଚୋରି କଲେ ମୋ ମନ ଆଉ ଲୋକ ଲାଜରେ ବଞ୍ଚି ପାରିବିନି ଯାଉଛି ଲୁଚି ଲୁଚି ପଳେଇବି ବୃନ୍ଦାବନ

ବଂଶୀର ଧ୍ୱନି ଏତେ ମିଠା ଯେ

ସବୁଠୁଁ ମଧୁର ବଂଶୀ ସ୍ୱର ଶୁଣି ଗୋପାଙ୍ଗନା ହରାଇଲେ ଧର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରୀରାଧା ତେଜିଲେ ଲାଜ ସରମ ମୀରା ତେଜିଲେ କୁଳ ଲୋକ ଲାଜ

ଭକତ ହାତରେ ସଜେଇ ହେବି ବୋଲି

ଭକ୍ତ ହାତରେ ସଜେଇ ହେବେ ବୋଲି ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ମୂରତି ରହିଗଲେ ଅଧା ଗଢା କେଉଁ ଭକତ ପୁଜଇ ରତନ ବେଦିରେ ଆଉ କେଉଁ ଭକ୍ତ ପୁଜଇ ପକାଇ ପିଢା

କୁମ୍ଭାର ଚକ୍ର ରୂପେ ମହାକାଳ

କୁମ୍ଭାର ଚକ୍ର ରୂପେ ମହାକାଳ ବର୍ତମାନକୁ କରଇ ଅତୀତ ମାଟିର ଟେଳା ରୂପେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ସୃଷ୍ଟି ସ୍ଥିତି ଲୟ ରୂପେ ପ୍ରତିତ

କାଳେ କାହାର ନଜର ଲାଗିଯିବ ବୋଲି

କାଳେ କାହାର ନଜର ଲାଗିଯିବ ବୋଲି ଆଖିପତାରେ ମା କଜଳ ଲଗେଇଥିଲା ଭକତର ଦୁଃଖ ସହି ନ ପାରି କାନ୍ଦିଦେଲି ମୋ ଆଖି ଲୁହ ମୋତେ କଳା କରିଗଲା

କେବଳ କେବଳ ଏକ ମାତ୍ର ଡେମ୍ଫ

କେବଳ କେବଳ ଏକ ମାତ୍ର ଡେମ୍ଫ ବେଲପତ୍ରର ତିନି ତିନି ତିନି ଶାଖା ଶାକ୍ତ ଶୈବ ବୈଷ୍ଣବ କେବଳ ମାର୍ଗ ଏ ସଂକ୍ଷେପରେ ହିନ୍ଦୁଧର୍ମର ବାଖ୍ୟା

ତୁମ୍ଭେ କାହାକୁ ଯେ ଦିଅ ଧରା

ତୁମ୍ଭେ କାହାକୁ ଯେ ଦିଅ ଧରା କେବଳ ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ ଦୁଃଖହାରୀ ଭୂତଳ ଭୂଗୋଳ ଆକାଶ ନିଖିଳ ତୁମ୍ଭେତ ବ୍ରହ୍ମରୂପେ ଅଛ ପୁରି