କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଧରରେ ବଂଶୀ

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଧରରେ ବଂଶୀ ବଂଶୀ ଗାଏ ରାଧା ରାଧା ଥରେ ଶୁଣିଲେ ଶୁଣୁ ଥିବୁ ସେ ଡାକେ ଭରିଛି ସୁଧା

ଯିଏ ଥରୁଥାଏ ଶୀତରେ

ଯିଏ ଥରୁଥାଏ ଶୀତରେ ତାହା ପାଇଁ ହେଉ ଖରା ଅଜ୍ଞାନ ପୁଟୁଳି ଆଖିରେ ଦେବୁ କି ମୋତେ ଧରା

ଯାହାର ନାହିଁ ପାଦ ପାଣି

ଯାହାର ନାହିଁ ପାଦ ପାଣି ତୁହି ସଭିଙ୍କ ବାପା ମାଆ ବଞ୍ଚନ୍ତି ତୋ ଅବଢ଼ା ଭକ୍ଷି କୃପାସାଗର ଚୋଉବାହା

ଆକାଶରେ ଘୋଟିଲେ କଳା ମେଘ

ଆକାଶରେ ଘୋଟିଲେ କଳା ମେଘ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ବୁଣେ ସାତରଙ୍ଗର ଝୋଟି ଅଧର୍ମ ନ ସହି ମା ବସୁଧା କାନ୍ଦିଲେ ସିଂହଦ୍ୱାର କଂସା କବାଟ ଯାଏ ଫିଟି

ମାଗି ମୁଁ ନଥିଲି

ମାଗି ମୁଁ ନଥିଲି ଯାଚି ଯାହା ଦେଲୁ ହେ ଦୟା ସାଗର ଆପଣାର କଲୁ

ମିସିରି ଖଣ୍ଡେ ପାଇଲେ କଳା ପିମ୍ପୁଡି

ମିସିରି ଖଣ୍ଡେ ପାଇଲେ କଳା ପିମ୍ପୁଡି ଆନନ୍ଦେ ଚାରିପାଖରୁ ଯାଆନ୍ତି ବେଢ଼ି କାଳିଆକୁ ଦେଖିଲେ ନନ୍ଦୀଘୋଷରେ ଭକତେ ମହାଭାବରେ ଯାଆନ୍ତି ବୁଡି

କେବଳ ରାତିକ ଜୀବନ ପାଇ

କେବଳ ରାତିକ ଜୀବନ ପାଇ ହେନା ମହାକାଏ ବାଡ଼ି ଅଗଣା କାଳିଆର ସୃଷ୍ଟି ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ମାଟି ଜଳ ବାୟୁ ଅଗ୍ନି ମାଗଣା