ତୋର ହାତରେ ଦେଖିଣ ଅତି ତୀକ୍ଷଣ ଖଡ୍ଗ

ତୋର ହାତରେ ଦେଖିଣ ଅତି ତୀକ୍ଷଣ ଖଡ୍ଗ ମାଆ ତାରିଣୀ ଲୋ ମନରେ ବାନ୍ଧେ ଆଶା ସଂସାର ଦୃଢ଼ ଆଶା ଫାସକୁ କାଟିବୁ ମନରୁ ମାଆ ଗୋ ସନ୍ତାନକୁ ନ କରିବୁ ଲୋକ ହସା

କେବଳ ଦିନ କେତୁଟା ଏ ଭବ ଯାତରା

କେବଳ ଦିନ କେତୁଟା ଏ ଭବ ଯାତରା ହରି ହେ ମୋ ହାତ ଧରି ଧରି ଚାଲୁଥା ଆଶା ଫାସରେ ବାନ୍ଧିଲୁ ମର ଶରୀର ଅଧା ଗଢ଼ାରେ ମୋ ହୃଦୟରେ ବସିଥା

ବୃକ୍ଷ ଶାଖାର ଆସରା ପାଇଲେ

ବୃକ୍ଷ ଶାଖାର ଆସରା ପାଇଲେ ଲତା ଯେମିତି ପକାଏ କୁଣ୍ଢେଇ କେବେ ଭେଟ ହେଲେ କାଳିଆ ତୁଳସୀ ପରି ବୁଲୁଥିବି ମୁଣ୍ଡେଇ

ହୃଦୟରେ ବସାଇଲି ତୋତେ ଶ୍ୟାମା

ହୃଦୟରେ ବସାଇଲି ତୋତେ ଶ୍ୟାମା ଆଚାର ବ୍ୟବହାରରେ ଲାଗିଲା କାଳି ଦୟା କ୍ଷମାରେ ପରିପୂର୍ଣ କଲୁ ହୃଦୟ ମା ଗୋ ସନ୍ତାନ କି କରିବ ଆଉ ଅଳି

ଆଖି ଖୋଲିଲେ ଯାହା ଦେଖଇ

ଆଖି ଖୋଲିଲେ ଯାହା ଦେଖଇ ସ୍ତୁଳ ସୁକ୍ଷ୍ମ ରୂପ ସକଳ ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ତୁହି କିମ୍ପା ଏତେ ଆପଣାର ଲାଗୁ କହିବୁ କହିବୁ କିରେ ନନ୍ଦର କାହ୍ନା

ଯାନରେ ରହି ରହି ଯାଉ ଛକକୁ ଛକ

ଯାନରେ ରହି ରହି ଯାଉ ଛକକୁ ଛକ ଯାତ୍ରୀକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଦେଇ ତାର ଲକ୍ଷରେ ବାଇଶିପାହାଚ ଦେଇ ନିଳକନ୍ଦର ଯିବୁ ଜନ୍ମଠାରୁ ଦେଖି ନାହିଁ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷରେ

ମନକୁ ବେଡ଼ିଛି ଚିନ୍ତା

ମନକୁ ବେଡ଼ିଛି ଚିନ୍ତା ହୃଦୟକୁ ବେଡ଼ିଛି କପଟ କେମିତି ଚିହ୍ନିବି ନିଜକୁ ଆଗରେ ମାୟା କବାଟ