ମନ ବୋଲି ଯାହା ଥିଲା ଲୋ ମାଆ

ମନ ବୋଲି ଯାହା ଥିଲା ଲୋ ମାଆ ପାଦରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ କରି ଦେଲି ଦେହ ବୋଲି ଯାହା ଥିଲା ଲୋ ମା ପାଦରେ ଅଳତା କରି ବୋଳି ଦେଲି

ମନ ବୋଲି ଥିଲା ଯାହା ଥିଲା

ମନ ବୋଲି ଥିଲା ଯାହା ଥିଲା ବନ୍ଧୁ ହେ ତୁମକୁ ଦେଇଦେଲି ଅଭାବ ଗଲାରୁ ଭାବ ରହିଲା ବନ୍ଧୁ ହେ ତୁମକୁ ଝୁରି ହେଲି

ନାଉରିର ରଙ୍ଗ କଳା

ନାଉରିର ରଙ୍ଗ କଳା ଆଖି ଦୁଇ ତାର ଚକା ଥରୁଟିଏ ଚାହିଁ ଦେଲେ ମେଣ୍ଟିଯାଏ ଭବ ଥକା

ଅବଢ଼ା ଖିଆଠାରୁ କିଏ ବଡ ସମର୍ଥ

ଅବଢ଼ା ଖିଆଠାରୁ କିଏ ବଡ ସମର୍ଥ ତାକୁ ହୃଦୟେ ଥୋଇଦେଲେ ଗଲା ସିଏ ଯାହାକୁ ଯାହା ଦେଉ ପଛକେ ସିଏ ମୋର ପାଖରେ ଥିଲା ହେଲା

ବେଦରେ ଯିଏ ଆଦି ନାରୀ

ବେଦରେ ଯିଏ ଆଦି ନାରୀ ବେଦରେ ଯେ ଆଦି ପୁରୁଷ ସେହିଁ ସକଳର ପିତା ମାତା ହେଜିଲେ ସୁଲଭ ପୌରୁଷ

ମାଆ ଚିହ୍ନେଇଲା ବାପକୁ

ମାଆ ଚିହ୍ନେଇଲା ବାପକୁ ମନଟି ଚିହ୍ନେଇଲା ପାପ କୃପାସିନ୍ଧୁ ଦିଅ ନିଜ ଚିହ୍ନା ପତିତର ନାହିଁ କିଛି ତପ

ତୁମକୁ କି ଅଭାବ ଥିଲା ହେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ

ତୁମକୁ କି ଅଭାବ ଥିଲା ହେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ତୁମେ ବୃନ୍ଦାବନରେ ଚରାଇଲ ଗୋରୁ ଘର ଭଡା ଲାଗି ମୁଁ ଗୁହାଳ ଭାଙ୍ଗିଲି ଅଧମ ଘରୁ ତଡି ଦେଲି ଗାଈ ଗୋରୁ