କୃଷ୍ଣ ସିନା କଳା ଆଉ କାଳୀ ସିନା କଳା

କୃଷ୍ଣ ସିନା କଳା ଆଉ କାଳୀ ସିନା କଳା ଦୁଇଟି ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କର କେଡେ ଯଶ କାଳୀର ପଦ୍ମପାଦରେ ଆଶ୍ରୟ ଲୋଡ଼ିଲି ଅଭୟା ବରଦାନ କଲା କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତି ରସ

ହେଲେ ହେଉ ରାତି କଳା

ହେଲେ ହେଉ ରାତି କଳା ଗଗନ ଜହ୍ନ କେଡେ ସୁନ୍ଦର ହେଲେ ହୁଅନ୍ତୁ ଶ୍ୟାମ କଳା ତାଙ୍କ ବଂଶୀ କେଡେ ମଧୁର

ରାମ ରାମ ରାମ ବୋଲି ତୁହି କେତେ ଜପୁଥିଲା

ରାମ ରାମ ରାମ ବୋଲି ତୁହି କେତେ ଜପୁଥିଲା ଆଶାର ପଞ୍ଜୁରୀରେ ତୋ ଅମାନିଆ ମନ ଶାରୀ ମାଆ ଗୋ ଅପେକ୍ଷା କରି କରି ଶୋଇ କି ପଡ଼ିଲୁ ଉଠୁ ମା ଆଖି ଖୋଲ ରାମ ତୋତେ ମରେ ଝୁରି

ଜାଗ୍ରତ ସୁଷୁପ୍ତି ଶୟନ ଅଥବା ସ୍ୱପନେ

ଜାଗ୍ରତ ସୁଷୁପ୍ତି ଶୟନ ଅଥବା ସ୍ୱପନେ ଇଛାମୟ ହେ ସ୍ଵକୃପାରେ ଦିଅ ଦେଖା ଜଷ୍ଟି ସହାୟ ଅନ୍ଧ ନୟନକୁ ଯେସନେ ଇଛାମୟ ହେ ସ୍ୱକୃପାରେ କର ରକ୍ଷା

ଏ ସଚରାଚର ବନ୍ଧା ଯା ପଣତ କାନିରେ

ଏ ସଚରାଚର ବନ୍ଧା ଯା ପଣତ କାନିରେ ଅଶେଷ କରୁଣାରେ ଭରା ଯା ଦୁଇ ଆକ୍ଷି ଚଣ୍ଡୀଦାସକୁ ଯେ କୃଷ୍ଣପ୍ରେମ ରସ ଦେଲା ତା ଶରଣ ପଶିଲେ ଇହ ପରକାଳ ସୁଖୀ

ତୁଳସୀ ତୁଳସୀ ବାସୁଥାରେ କାଳିଆ

ତୁଳସୀ କସ୍ତୁରୀ ବାସୁଥାରେ କାଳିଆ ବଡଦାଣ୍ଡରେ ପହଣ୍ଡି ବିଜୟ ରସୁଥା ଭକତର ଦେହ ମନ ହୃଦୟ ସର୍ବସ୍ବ ହରି ହେ ଭୁଜ ଛାଇ ତଳେ ରଖିଥା

ତୋ ଦର୍ଶନ ଅଭିଳାଷୀ ଦେହ ମନ ବୁଦ୍ଧି

ତୋର ଦର୍ଶନ ଅଭିଳାଷୀ ଦେହ ମନ ବୁଦ୍ଧି ହରି ହେ କେହି ଜଣେ ନାହିଁ ତୋ ଠିକଣା ତୋ ନାମ ଶ୍ରଵଣ କୀର୍ତ୍ତନ ସ୍ମରଣ ସମ୍ବଳ ହରି ହେ ଏଥୁଁ ଅଧିକ ନାହିଁ କାହାକୁ ଜଣା