ଚନ୍ଦନ କାଠଟି ସେତେ ଅଧିକ ବାସେ

ଚନ୍ଦନ କାଠଟି ସେତେ ଅଧିକ ବାସେ ଯେତେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ହୁଏ ଘୋରି ଚକା ଡୋଳା ସେତେ ଆସନ୍ତି ପାଖକୁ ମନ ତାଙ୍କୁ ଯେତେ ବେଶି ହୁଏ ଝୁରି

ସଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ସରୋଜ ଶ୍ରୀରାଧା ପାଦ

ସଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ସରୋଜ ତୋ ପାଦ ମା ଉଷା ଆକାଶ ବାଳୁତ ଅରୁଣ ଅଳତା ଧାର ସଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ଚମ୍ପା ପାଦର ନଖ ପନ୍ତି ଫଗୁ ଘେନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇନ୍ଦୁ ପାଉଁଜିରେ ତୋର

ଯାହାର ନାମଟି କେବଳ ଏଡିକି ଏଡିକି ସୁମଧୁର

ଯାହାର ନାମଟି କେବଳ ଏଡିକି ଏଡିକି ସୁମଧୁର ଆହାଃ କେଡେ ମଧୁର ହୋଇଥିବ ତାହାର ରୂପ ଜୀବନ ଚଲା ପଥରେ ଭେଟ ହେଲେ କି ଦେବି ଆୟୁଷ କ୍ଷୟ କରି କେବଳ ଅରଜିଲି ମହାପାପ

ନବ ନୀରଦ କାନ୍ତି ରବି ସୁଧାକର ବେନି ଚକ୍ଷୁ

ନବ ନୀରଦ କାନ୍ତି ରବି ସୁଧାକର ବେନି ଚକ୍ଷୁ ଅଧରେ ମୋହନ ବଂଶୀ ଶିରେ ମୟୁର ପକ୍ଷୀ ଗଳାରେ ବନ ମାଳ ପ୍ରୀୟା ହୀରା ତନୁ ରାଧା ପଦ୍ମ କମଳରେ ଫଗୁ ଘେନ ହେ ଆତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ

ଏକଇ ପୁଷ୍ପରେ ଦୁଇଟି କେଶର

ଏକଇ ପୁଷ୍ପରେ ଦୁଇଟି କେଶର ଏକଇ ମୁଦ୍ରାରେ ଦୁଇ ଦୁଇ ମୁଖ ଚାରି ଚକ୍ଷୁରୁ ଏତେ କୃପା ଝରେ ଏକଇ ଭଳି ବୋଧ ସୁଖ ଦୁଃଖ

ଯାହା ମୁହିଁ ଭେଟିଲି ଜୀବନ ଚଲା ପଥରେ

ଯାହା ମୁହିଁ ଭେଟିଲି ଜୀବନ ଚଲା ପଥରେ ହେ ରାଧା ଲୋଳା ସକଳ ତୋହର ବିଭୁତି ବ୍ରହ୍ମଦାରୁରୁ ଯେଉଁ ଯେଉଁ କୃପା ପୁଷ୍ପ ଝଡ଼େ ଭାବରେ ଗୁନ୍ଥି ତୋର ପାଇଁ କରେ ଆବୃତି

ନାହିଁ ମୋର ଗୁରୁ ପାଦ ପଙ୍କଜ ସେବା ପୁଣ୍ୟ

ନାହିଁ ମୋର ଗୁରୁ ପାଦ ପଙ୍କଜ ସେବା ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ ମୋ ଜନକ ଜନନୀ ପାଦ ସେବା ପୁଣ୍ୟ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ କେବଳ ତୋର କରୁଣା ସମ୍ବଳ ତୋ ଛନ୍ଦାପାଦରେ ଶରଣ ଦେଇ କଲୁ ଧନ୍ୟ