ତୋର ଆଖି ଖୋଲି ଚାହାଁ ମାଆ ଗୋ

ତୋର ଆଖି ଖୋଲି ଚାହାଁ ମାଆ ଗୋ ନିଜ ହାତରେ ମାଆ ଗୋ ଖୁଆଇ ଦିଅ ତୋର ପିନ୍ଧିବା ଶାଢ଼ୀ ଝୁଲାରେ ଝୁଲା ଧୋ ବାଇଆ ଗୀତଗାଇ ଶୁଆଇ ଦିଅ

ଏହି ଦେହ ଗୋଟିକ ମୋହର କଳ୍ପବଟ ତଳ

ଏହି ଦେହ ଗୋଟିକ ମୋହର କଳ୍ପବଟ ତଳ କାମନା ବାସନା ପତର ନିତି କରେ ଅଳିଆ କ୍ଷେତ୍ରବାସୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ କେବଳଟି ଅପେକ୍ଷା କରିବେ ଝାଡୁଦାର ମହାବାହୁ ଛାଇ ତଳିଆ

ଧନ୍ୟ ମହା ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ହୋଇଗଲି ହେ ମଧୁସୂଦନ

ଧନ୍ୟ ମହା ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ହୋଇଗଲି ହେ ମଧୁସୂଦନ ଏହି ମର ଶରୀରେ ଲଭିଣ ତୋହର ଅପୂର୍ବ ଦର୍ଶନ ଆହାଃ କି ମଧୁର ରୂପ ଗୋଟି କି ମଧୁର ଧିର ଚାଲି ଆହାଃ କେଡେ ଉଦାର ଉଦାର ହେ ପତିତପାବନ

ଧାରଣା ଧ୍ୟାନ ସମାଧି ମୋ ଦ୍ୱାରା ନୁହଇଁ ସମ୍ଭବ

ଧାରଣା ଧ୍ୟାନ ସମାଧି ମୋ ଦ୍ୱାରା ନୁହଇଁ ସମ୍ଭବ ଦେହରେ ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କରନ୍ତି ମହା ଗୋଳ ପତିତପାବନ କହେ ଜଗନ୍ନାଥ ଅତୀବ ଉଦାର ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ତରିଯାନ୍ତି ହଁ ରଖିଲେ ଭୁଜ ତଳ

ସନ୍ତାନ ଦେହଟି ଅସୁସ୍ଥ ହେଲେ

ସନ୍ତାନ ଦେହଟି ଅସୁସ୍ଥ ହେଲେ ମାଆର ଆତ୍ମାଟି କାନ୍ଦେ ବିକଳେ ମାଆ କାନ୍ଦିଲେ ବସୁଧା କମ୍ପଇ ଦିଅଁ ଦେବତା କାନ୍ଦନ୍ତି ସକଳେ

ମାଆ ପିନ୍ଧିବା ଶାଢ଼ୀରେ ଝୁଲା ମୋତେ

ତୋର ଆଖି ଖୋଲି ଚାହାଁ ମାଆ ଗୋ ନିଜ ହାତରେ ମାଆ ଗୋ ଖୁଆଇ ଦିଅ ତୋର ପିନ୍ଧିବା ଶାଢ଼ୀ ଝୁଲାରେ ଝୁଲା ଧୋ ବାଇଆ ଗୀତଗାଇ ଶୁଆଇ ଦିଅ

ଆଖି କାନ ନାକ ମନ ଯେଉଁ ଖବର ଦିଅନ୍ତି

ଆଖି କାନ ନାକ ମନ ଯେଉଁ ଖବର ଦିଅନ୍ତି ସେ ସବୁ କର୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ କରନ୍ତି ଚଞ୍ଚଳ ନିଶ୍ଵାସ ପ୍ରଶ୍ୱାସରେ ଯେଉଁ ହଂସଟି ଖେଳଇ ତା ଡାକକୁ ଅଜପା କଲେ ମନ ହୁଏ ନିଶ୍ଚଳ