ଘୋଷ ଯାତ୍ରାରେ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଭକ୍ତି ଭକ୍ତଙ୍କ ଗହଳି

ଘୋଷ ଯାତ୍ରାରେ ଅଶେଷ ଅଶେଷ ଭକ୍ତି ଭକ୍ତଙ୍କ ଗହଳି ଆଗୋ ଭଦ୍ରେ ଭାଇ ହାତରେ ହାତକୁ ତୋର ଛନ୍ଦିଥିବୁ ଭକ୍ତେ ଚିତ୍ତ ଚୋରି କରିବେ ଭକ୍ତେ ହୃଦେ ଘେନିଯିବେ ଆଗୋ ଦୁର୍ଗତି ନାଶିନୀ ଦୁର୍ଗା ଭାଇ ହାତକୁ ନ ଛାଡ଼ିବୁ

ଅଜପା

କର୍ଣ୍ଣ ଦୁଇଟିରେ ଯାହା ତୁହି ଶୁଣିବୁରେ ମନ ଆଉ ଯାହା ଦେଖିବୁ ତୁହି ଦୁଇ ନୟନରେ ଅତି ନିରବ ହୋଇ ସହିବୁ ନିଶ୍ଚଳ ରହିବୁ ଗୋବିନ୍ଦ ଦେଖୁଛନ୍ତି ହୃଦ ବୃନ୍ଦାବନେରେ [୧] ଶହେ ପଦ ଶୁଣିଲେ ପଦେ ଅଧେ କହିବୁ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ହୃଦରେ ଚିନ୍ତି ସକଳ ସହିବୁ ବିଟପୀ ନାରୀ ସମ ମୃଦ୍ୟୁ ମୃଦ୍ୟୁ ହସୁଥିବୁ ହସ ଲୁହ ସବୁ ଗୋବିନ୍ଦ ପଦେ ଥୋଇବୁ [୨] କଥା ମାଜିଲେ ମୋଟ ଆଖି ଦେଖେ ମିଛ ଶୁଣା ଦେଖା କେବେ ତୁ ବିଶ୍ୱାଶ ନ କର ସର୍ବ ରାଧା ଗୋବିନ୍ଦ ପାଦ ଚିହ୍ନ କେବଳ ଚିହ୍ନି ନିରବ ରହିଲେ ହେବୁ ଗଳା ହାର [୩]

ଅତି ଉଦାର ସୁଧାର ମଧୁର ସେହି ଗୋବିନ୍ଦ

ଅତି ଉଦାର ସୁଧାର ମଧୁର ସେହି ଗୋବିନ୍ଦ ସତରେ ଉଦୟ ହେବେ ଭାଗ୍ୟ ଆକାଶରେ ନିଚ୍ଚ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ମୋ ନିଚ୍ଚ କରମ ସକଳ ସତରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବେ କି ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ

ଯେତେ କାନ୍ଦିଲେ ଯେତେ ମୁଣ୍ଡକୁ ପିଟିଲେ

ଯେତେ କାନ୍ଦିଲେ ଯେତେ ମୁଣ୍ଡକୁ ପିଟିଲେ ଶବ ନ ଉଠେ ଜଗି ବସିଲେ ଶହେ ବରଷ ଆଖି କାନ ହୃଦ ସବୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେଲି ଗୋବିନ୍ଦ ଚିତ୍ର ଗୋଟି ହୋଇବ କି ହରଷ !

ତୋ ପାଞ୍ଚ ଭୃତ୍ୟ ମୋ ଜୀବନ

ତୋ ପାଞ୍ଚ ଭୃତ୍ୟ ମୋ ଜୀବନ ବାୟୁ ଜଳ ଅଗ୍ନି ଭୂମି ଆକାଶ ତୋ ଦୁଇ ଆଖି ମୋ ଜ୍ୟୋତି ରବି ସୁଧାକର ନିତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ

ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ନିଷ୍କାମ ପଥରେ କିଏ ସେ ଚାଲିବ

ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ନିଷ୍କାମ ପଥେ ସେ ଚାଲି ପାରିବ ସେହିଁ ପଥ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା ଖଡ୍ଗର ତୀକ୍ଷଣ ଧାର ହୃଦୟ କମଳେ ଯେ ସେବି ଥିବ ରାଧା ପାଦ ଯଦି ପାଦ ତଳେ ଗୋବିନ୍ଦ ହସ୍ତ ରଖେ ତାର

ହେ ମଣିମା କୁହନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖରେ

ହେ ମଣିମା କୁହନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖରେ ସତେ ଆପଣ କେତେ ଯେ ପାଆନ୍ତି ଭଲ ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳରେ ମୁଁ ବହୁତ ଥକି ପଡିଛି ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ନିତି ନିତି ଗୁନ୍ଥି ପୂଜା ଫୁଲ