ଚନ୍ଦନ କାଠ ଘୋଷେ ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋବିନ୍ଦ

ଚନ୍ଦନ କାଠ ଘୋଷେ ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋବିନ୍ଦ ସେଥିଲାଗି ହରି ଚନ୍ଦନ ଏଡ଼େ ଶୀତଳ ସୁଶୀତଳ ତୁଳସୀ ସେବତୀ ମଣ୍ଡନ କରନ୍ତି ଗୋବିନ୍ଦ କପାଳ ସେଥିଲାଗି ଟାହିଆର ପାଦ ଆନନ୍ଦରେ ଟଳମଳ

ମୁହିଁ ପଘା ଛିଣ୍ଡା ଓଲେଇ ଗାଈଟିଏ

ମୁହିଁ ପଘା ଛିଣ୍ଡା ଓଲେଇ ଗାଈଟିଏ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ତୁହି ମୋ ଗାଈଆଳ କାଞ୍ଜିଆ ବୋଦାରେ ବନ୍ଧା ପଡିଲେ ତୁ ମୋ ଉଦ୍ଧାର ତୁ ମୋ ରଖୁଆଳ

ମାଆ ଯେ ମୋହର ଗୋବିନ୍ଦ କୃପା

ମାଆ ଯେ ମୋହର ଗୋବିନ୍ଦ କୃପା ମାଆ ମଲା ପରେ ଆଜି ମୁଁ ବୁଝୁଛି ମାଆ ଅମୀୟ ପରଶ ସର୍ବାଙ୍ଗ ଛୁଏଁ ମାଆ ମାଆ ସ୍ନେହକାଙ୍ଗାଳ ଝୁରୁଛି

ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ ଜଗନ୍ନାଥ

ନିରାକର ହୋଇଲେ ଆହାଃ କି ନୟନାଭିରାମ ନିର୍ଗୁଣ ପୂର୍ଣ୍ଣବ୍ରହ୍ମ ହେଲେ ମନ ବୁଦ୍ଧିକୁ ସତ୍ତ୍ଵ ଗୁଣ ଅଧା ଗଢା ହେଲେ ଆଜାନୁଲମ୍ବିତ ବାଳ ମୁକୁନ୍ଦ ସାତ ସପ୍ନ ବାହୁ ଭିଡକୁ ନେଲେ ପତିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ

ତୁମ୍ଭେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହେ ମୁରଲୀଧାରୀ

ତୁମ୍ଭେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହେ ମୁରଲୀଧାରୀ ତୋର ଭକତ ତୋଠାରୁ ଟିକିଏ ବେଶୀ ଭକତ ଯେତେବେଳେ ତୋତେ ସଜାଏ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ତୁମ୍ଭେ ନିଜେ ଯାଅ ଫସି

ତୋତେ ମୁହିଁ କେତେ ଯେ ଝୁରୁଛି

ତୋତେ ମୁହିଁ କେତେ ଯେ ଝୁରୁଛି ମାଆ ଗୋ ତୁହି କି ପାରିବୁ ଜାଣି ଦେହ ଛାଡିଦେଇ ଯିବାଟି ଦିନରୁ ମାଆ ହୋଇ ଯାଇଛୁ ପାଷାଣୀ

ଗଗନ ପବନରେ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱରୂପା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନି

ଗଗନ ପବନରେ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱରୂପା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନି ମହାବିଘ୍ନ ନାଶକ ଗିରିଜା ସୁତ ଦ୍ୱାର ପାଶରେ ଉଭା ଉଠ ଉଠ ନିଦ୍ରା ତେଜ ହେ ଅଖିଳ ମଙ୍ଗଳ ଗୋବିନ୍ଦ ରବି ଶଶୀ ଚକ୍ଷୁ ନୟନା ପତିତପାବନ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରଭା