ଶେଷନାଗ ସାତ ଫଣା ଛାୟା ତେଜି ଅନନ୍ତ

ଶେଷନାଗ ସାତ ଫଣା ଛାୟା ତେଜି ଅନନ୍ତ ସତ୍ୟପଥ ଯାତ୍ରୀ ପାଇଁ ଧରନ୍ତି ନିଜେ ଛତା କୋଟିଏ ମାଆଠାରୁ ଉଦାର ସେ ଅପଲକ ବୈଷ୍ଣବକୁ ଢାଙ୍କି ରଖନ୍ତି ବୁଜି ନିଜର ପତା

ଏହି ମାନବ ଜୀବନ ଏକ ଅମୃତ କଳସୀ

ଏହି ମାନବ ଜୀବନ ଏକ ଅମୃତ କଳସୀ ଏକ ନିସ୍ଵାର୍ଥପର ମଧୁମକ୍ଷିର ମହୁଫେଣା ଏହି ମାନବ ଜୀବନ ନିଷ୍କାମ କର୍ମର ଯଜ୍ଞ ସାଧିଲେ କୃଷ୍ଣ ଭେଟକୁ ନ ଲାଗେ ଅଣା

ସୁନା ଅଳଙ୍କାରରେ ହୀରା ଫୁଲ

ସୁନା ଅଳଙ୍କାରରେ ହୀରା ଫୁଲ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥାଏ ଶହେ ଗୁଣ ତୋ ଦର୍ଶନେ ମା ଅଶେଷ ଶାନ୍ତି ଅସମର୍ଥ ଶୁଝିବାକୁ ତୋର ଋଣ

ଜନକୀ ବର ନାମ ବୁନ୍ଦାକୁ କାନରେ ପକେଇଲେ

ଜନକୀ ବର ନାମ ବୁନ୍ଦାକୁ କାନରେ ପକେଇଲେ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓଠ କଣ୍ଠ ହୃଦୟ ସବୁ ଲାଗେ ମିଠା ମିଠା ରାଧା ବର ନାମ ବୁନ୍ଦାକୁ କାନରେ ପକେଇଲେ ବସିଥିବା ବିଛଣା ପାଦରେ ବୋଳେ ପ୍ରେମ ଅଠା

ଆଞ୍ଜେନେୟର ରାମ ସର୍ବଦା ହୃଦୟରେ

ଆଞ୍ଜେନେୟର ରାମ ସର୍ବଦା ହୃଦୟରେ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦର ଓଁ ନମୋ ନାରାୟଣ ସବୁଠି ଯେଉଁ ଗୋବିନ୍ଦ ଦିଏ ସେ ଗୋବିନ୍ଦ ଖାଏ ମନ ଉଣା ନ କର ତିନି ପଟ ଅଟା ରୁଟି

ଚୋର ସଦା ସର୍ବଦା ପଶୁଥାଏ ପର ଘରେ

ଚୋର ସଦା ସର୍ବଦା ପଶୁଥାଏ ପର ଘରେ ବୈଷ୍ଣବ ସଦା ସର୍ବଦା ବାଣ୍ଟି ବୁଲେ ପ୍ରେମ ଚୋର ଘରେ ସଦା ସଦା ସର୍ବଦା ଅଭାବ ବୈଷ୍ଣବ ଘରେ ସଦା ସଦା ସର୍ବଦା ରାମ

କେବଳ ଅର୍ଥ ଅଧିକାର ଲାଭ ନିମନ୍ତେ

କେବଳ ଅର୍ଥ ଅଧିକାର ଲାଭ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରେମ ସମ୍ପର୍କକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ ମୁଁ ତ୍ୟାଗ କଲି ଅଖିଳପତିଙ୍କୁ ଅବଢ଼ା ଭୁଞ୍ଜୁଥିବା ଦେଖି ପ୍ରେମ ଦୀକ୍ଷା ବ୍ରହ୍ମଦାରୁକୁ ମୁଁ ଭିକ୍ଷାକଲି