ତିନି ନୟନରୁ ତୋର ମଙ୍ଗଳ ବିଛୁରିତ ହୁଏ

ତିନି ନୟନରୁ ତୋର ମଙ୍ଗଳ ବିଛୁରିତ ହୁଏ ତେଣୁ ମା ବିଶ୍ୱକଲ୍ୟାଣୀ ମଙ୍ଗଳା ତୋ ନାମ ମନ ବୁଦ୍ଧି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ହରିଲେ ମୋର ବିବେକ ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ମା ଗୋବିନ୍ଦା ଆତୁର ଶିଶୁ ରାମ

ସ୍ଥଳ ଜଳ ତେଜିଣ ପଶିଲି ଆକାଶରେ

ସ୍ଥଳ ଜଳ ତେଜିଣ ପଶିଲି ଆକାଶରେ ଆକାଶରେ ମାଳ ମାଳ ଭସା ନବଘନ ନବଘନ ନିବାସ ନୀଳ ଶୁଦ୍ଧ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରେ ଯୋଗେଶ୍ୱର କୃଷ୍ଣ ଧ୍ୟାନ

ମଙ୍ଗଳା ତୋହର

ମଙ୍ଗଳା ତୋହର ଭଉଣୀ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ମୋହର ଭଉଣୀ ଅତି ଦୁଃଖି ହିନୀମାନୀ ନୀଳକନ୍ଦରରେ ତୋ କିଛି ଅଭାବ ନାହିଁ ତୋର ଭଉଣୀ ବଢ଼ାନ୍ତାନି ପଣତକାନି

କେବଳ ଆଉ ଥରୁଟିଏ କେବଳ ଆଉ ଥରୁଟିଏ

କେବଳ ଆଉ ଥରୁଟିଏ କେବଳ ଆଉ ଥରୁଟିଏ ଦୟାନିଧି ସ୍ୱାମୀ ହେ ପଦ୍ମପାଦରେ ଯିବକି ଚାଲି ଆଖି ହୃଦୟ ମୋ ହୁଅନ୍ତି ବଡ଼ ଆକୁଳ ବ୍ୟାକୁଳ ପ୍ରଭୁ ହେ ତୁମ୍ଭ ଅତି ମଧୁର ରୁପ ଯାଉଛି ଭୁଲି

ହୃଦୟ କମଳ କେଶରରେ ତୁମ୍ଭକୁ ମୁଁ ନିରତେ ଚିନ୍ତେ

ହୃଦୟ କମଳ କେଶରରେ ତୁମ୍ଭକୁ ମୁଁ ନିରତେ ଚିନ୍ତେ ସୁଧାନିଧି ଗୋବିନ୍ଦ ହେ ସଦାଥାଅ ଏ ନୟନ ପଥରେ ଡୋଳା ଦର୍ଶନ କରୁଥାଉ ତୁମ୍ଭ ମୃଦ୍ୟୁ ମୃଦ୍ୟୁ ପଦ୍ମ ଚାଲି ହେ ଆର୍ତ୍ତି ଆର୍ତ୍ତହରା ତୁମ୍ଭେ କେଡେ ଉଦାର ସତରେ

କିଏ ସେ ହୋଇବ କି ତୁମ୍ଭ ସମକକ୍ଷ

କିଏ ସେ ହୋଇବ କି ତୁମ୍ଭ ସମକକ୍ଷ ଉଦାର ପଣରେ ଯାହାର ଅନନ୍ତ ଶୟନ ଆର୍ତ୍ତିଟିଏ ଲୁହରେ ଯାଏ ଭିଜି ରଘୁ ଅରକ୍ଷିତ ସାଲବେଗ ଦାସିଆ ଜୟଦେବ ଉଦ୍ଧାର ଏହି ମହାପତିତ ସ୍ମରଣ କରି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦରେ ଯାଏ ହଜି

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ

ସାଧୁ ସନ୍ଥଟିଏ ଆସିଲେ ମାନବ ଶରୀରରେ ସନ୍ତାପିତ ହୃଦୟରେ ଲାଗେ ଚନ୍ଦନ ଟୋପା ଉଦାର ମୁରଲୀ ମୋହନଙ୍କ ଖୁସି କିଏ କହୁ ଅଖିଳ କୋଟି ଜୀବ ଜନ୍ତୁଙ୍କର ମାଆ ବାପା