ମାଆ ଗୋ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ମା ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ସହୋଦରୀ

ମାଆ ଗୋ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ମା ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ସହୋଦରୀ କେବଳ ମୋ ଲାଗି ତୁମ୍ଭ ରୀ ଭାଇ ଅଧାଗଢା ହେଲା କିଛି ଛଡା ତୁଳସୀ ଅବଢ଼ା କୁଡୁଆଟିଏ ଧରେଇ ମାଆ ଏ ମୋହ ଗ୍ରସ୍ତ ସଂସାରିଠାରୁ ମନକୁ ଛଡେଇ ନେଲା

ବୈଷ୍ଣବ ବାସରେ ମୁହିଁ ସକଳ ଜୀବନଟି ବିତାଇଦେଲି

ବୈଷ୍ଣବ ବାସରେ ମୁହିଁ ସକଳ ଜୀବନଟି ବିତାଇଦେଲି ହେ ଉଦାର ଗୋବିନ୍ଦ ଥରୁଟେ ଲଭିବାକୁ ପାଦ ଦର୍ଶନ ଏଡିକି ପାଖରେ ଦେଖିବି ଅଣଦେଖା କଲ ମହାବାହୁ ହେ ଉଦାର ଥରୁଟିଏ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶକୁ ନ ହେଲି ଭାଜନ

ସ୍ଥାନ କାଳ ପାତ୍ରରେ ଏତେ ପୁଲକରେ ଭରିଅଛି

ସ୍ଥାନ କାଳ ପାତ୍ରରେ ଏତେ ପୁଲକରେ ଭରିଅଛି ପଦ୍ମ ଉର୍ଦ୍ଧ ମୁଖ ଅଜ୍ଞାନ ଗୃହରେ ଏତେ ଆଲୋକ ସର୍ବ ସୁଲକ୍ଷଣୀ ଉଷା କପୋଳରେ ଏତେ ସିନ୍ଦୁର କୋଳ ମଣ୍ଡନ କଲେକି ବିଷ୍ଣୁ ତ୍ୟେଜି ଗୋଲକ

ଶ୍ରୀଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ପତିତପାବନ କେଉଁଠି ରହିଲେ

ଶ୍ରୀଗୁରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ପତିତପାବନ କେଉଁଠି ରହିଲେ ବାତ୍ସଲ୍ୟ ମମତା ବହି କହି ଦିଅ ମା ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଶକ୍ତି ସ୍ୱରୂପିଣୀ ହୃଦୟ ବାସିନୀ କେତେ ଖୋଜୁଛି ଅଢେଇ ଦିନ ଇହକାଳ ଯାତ୍ରା ସରିଲା ଘୁରି ଘୁରି

ଯାହା ନ ରୁଚିଲା ଅଲିଅଳି ରାଜଜେମାଙ୍କୁ

ଯାହା ନ ରୁଚିଲା ଅଲିଅଳି ରାଜଜେମାଙ୍କୁ ତାକୁ ସବୁ ଜୋଇଁଙ୍କ ପତରରେ ବାଢିଦିଅ ଜୋଇଁ ମୋ ଅଧାଗଢା ସବୁ ବିକାର ଶୁନ୍ୟ ଭେଟିବାକୁ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦରେ ଚିତ୍ତକୁ ଥୁଅ

ଆରତିରେ କୋଟି ଦୀପ ଶିଖା

ଆରତିରେ କୋଟି ଦୀପ ଶିଖା ଭାରତୀରେ ପାଞ୍ଚ ମୁଖ ବେଦ ମଣୋହିକୁ ଷାଠିଏ ପୋଉଟି ନିଦ୍ରାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେବେ ପାଦ

ରାଧା ଆଖି କମଳା ପାଦ ନବ ଘନ କଳେବର

ରାଧା ଆଖି କମଳା ପାଦ ନବ ଘନ କଳେବର କାଳିଦଳା ଶ୍ରମଝାଳ ବିମଣ୍ଡିତ ମଧୁର ମୋହନ ଅଧରରେ ବଂଶୀ ଗଳା ବନ ମାଳା ଶିଖି ପୂଛ ସ୍ମରଣ ଭଜନ କୀର୍ତ୍ତନରେ ଯାଉ ଏହି ଜୀବନ