ହେ ମଧୁର ବଂଶୀବଦନ ଦଣ୍ଡେ ରୁହ ନୟନ ପଥରେ

ହେ ମଧୁର ବଂଶୀବଦନ ଦଣ୍ଡେ ରୁହ ନୟନ ପଥରେ ତୋ ଭାବସାଗରେ ବୁଡି ମୋ ମନକଥା ଲେଖିଦେବି ହେ ଉଦାର ବନମାଳୀ ହସ୍ତ ବଢ଼ାଇ ନ ନେବାଯାଏ ତୋ ହୃଦୟ ଜିଣିବାକୁ ମୁହିଁ ଛନ୍ଦା ପାଦରେ ପଡ଼ିଥିବି

ସ୍ୱାମୀ ତୁମେ ମୋ ନୟନ ପଥରେ ସଦା ଥାଅ

ସ୍ୱାମୀ ତୁମେ ମୋ ନୟନ ପଥରେ ସଦା ଥାଅ ସ୍ୱାମୀ ମୋ ହୃଦୟ ପଦ୍ମ କେଶରେ ବସି ଥାଅ ସ୍ୱାମୀ ତୁମକୁ ଅନେଇ ଅନେଇ ଯା ଲେଖିବି ସ୍ୱାମୀ ମୋ ଭାବକୁ ହରି ଚନ୍ଦନ ପରି ପାଅ

ଥରୁଟିଏ ଲଭିଲେଟି କିଏ ଭୁଲିପାରେ ଆଉ

ଥରୁଟିଏ ଲଭିଲେଟି କିଏ ଭୁଲିପାରେ ଆଉ ଗୋବିନ୍ଦ ଅଙ୍ଗ ପରଶ ରୋମାଞ୍ଚ ନାହିଁ ଆଉ ଦୀନ ହୀନ ରାମ କହେ ସିରିଆ ସୁମତିରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଶିର ଲାଗିଥାଉ

ମହାପୁଣ୍ୟ ଫଳେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ନର କଳେବର

ମହାପୁଣ୍ୟ ଫଳେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ନର କଳେବର ତଥାପି ଇହ ଲୋକରେ ନ ଭେଟିଲି ଗୋବିନ୍ଦ ମହାପାପ ପଙ୍କରେ ବୁଡି ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କୁ ତୋଷିଲି ପରଲୋକ ମହାଶଶ୍ମାନ ଲଭିବିକି ମୁଁ ମୁକୁନ୍ଦ

ନଖ ଖୋଲିଲେ ବାଡ଼ି କଞ୍ଚା କମଳା ଚୋପା

ନଖ ଖୋଲିଲେ ବାଡ଼ି କଞ୍ଚା କମଳା ଚୋପା ବାସ୍ନାରେ ଅସମ୍ଭାଳ ହୁଅନ୍ତି ଝିଭ ପାଟି ଲାଳ ଦଳା ଚକଟାରେ ମରନ୍ତି ଲଙ୍କା ଲୁଣ ରସୁଣ ଝୋଳ ହାମ୍ପୁଡିବାକୁ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଅସମ୍ଭାଳ

You are my mother

You are my mother I am your child You are full of values I am stubborn wild

ପିତା ପିତା ମୋହର ଦୁହେଁ ମଲେଣି

ପିତା ପିତା ମୋହର ଦୁହେଁ ମଲେଣି ଜେଜେମା କୋଳରେ ପଡ଼ିବି ଶୋଇ ନାତି କହେ ଶୁଣ ଶୁଣ ସକଳ ପଡିଶା ଅନାଥର ଡାକ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଶୁଭିବ ନାହିଁ