ଏହି ମନ ଭଅଁର ତୋର ବେନି କମଳ ପାଦରେ

ଏହି ମନ ଭଅଁର ତୋର ବେନି କମଳ ପାଦରେ ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ହେ ନିରନ୍ତର ହେଉଥାଏ ଭଅଁ ଭଅଁ ଏହି ଆତ୍ମାଠାରୁ ନିକଟରେ ତୁମ୍ଭେ ଅନନ୍ତ ଶୟନ ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରେ ଜପୁଛି ସୋ ଅହଂ ସୋ ଅହଂ

ତୁହି ଯାହାକୁ ତୋ ମହାପ୍ରସାଦ ଦେବାକୁ ଚାଁହୁ

ତୁହି ଯାହାକୁ ତୋ ମହାପ୍ରସାଦ ଦେବାକୁ ଚାଁହୁ ତୋର ପଦ୍ମପାଦରେ ନିଜେ ଆସୁ ଚାଲି ଚାଲି ଗୋବିନ୍ଦ କେଡ଼ିକି ଉଦାର ସର୍ବ ଜଗତ ଜାଣେ ସାଇ କୃଷ୍ଣ ଏକ ଛନ୍ଦାପାଦରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲି

ତୋ ଅଖିଳ ସଂସାର ଭିତରେ ସଂସାର ଗଢ଼ିଲି

ତୋ ଅଖିଳ ସଂସାର ଭିତରେ ସଂସାର ଗଢ଼ିଲି ଗୋବିନ୍ଦ ହେ ଅନ୍ନ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଲାଗି ପାରିଲି ଚୁଲି କାମନା ବାସନାରେ ଭାସିଗଲା ମୋ ସଂସାର ଗୋବିନ୍ଦ ହେ ତୋ ପାଦରେ ଆଶ୍ରାକୁ ଝୁରିମଲି

ତୁହି ଯାହାର ହେଉ ସାହା ହେ ଗୋବିନ୍ଦ

ତୁହି ଯାହାର ହେଉ ସାହା ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ତୋତେ ଭେଟିବାକୁ ଜପ ନାହିଁ ଲୋଡ଼ା ତୁହି ଯାହାକୁ ପାଦରେ ଦେଉ ଆଶ୍ରୟ ତାର ରହଣୀକୁ ନ ଲାଗେ ଘର ଭଡା

ତୋର ଅପୂର୍ବ ଛଇ ଛଟକ ହୃଦୟ କିଣିଲା

ତୋର ଅପୂର୍ବ ଛଇ ଛଟକ ହୃଦୟ କିଣିଲା ଗୋବିନ୍ଦ ହେ କହ କହ କିବା ନେବୁ ମୁଲ ମୋ ଆଖି ବେନି ପୂରିଛି ଭକତି ଲୁହରେ ଗୋବିନ୍ଦ ହେ କହ କହ କିବା ହେବ ତୁଲ

ଅତି ଅପୂର୍ବ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ତୁମ୍ଭରି ରୂପରେ ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ହେ

ଅତି ଅପୂର୍ବ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ତୁମ୍ଭରି ରୂପରେ ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ହେ ବଂଶୀବଦନ ହେ ତୁମ୍ଭରି ଉପମା ସ୍ୱୟଂ ତୁମ୍ଭେଟି ନିଜେ ସକଳ ଅବତାର ତୁମ୍ଭରି ମହା ଦିବ୍ୟ ସଂକଳ୍ପରେ ଭରା ପ୍ରାଣ ପଶେ ପିଣ୍ଡରେ ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ହେଲେ ପହଣ୍ଡିବିଜେ

ସୁଖରେ ଥିଲେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲଇ

ସୁଖରେ ଥିଲେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୁଲଇ ଦୁଃଖରେ ଥିଲେ ଭାରି ମନରେ ପକାଏ ଭୋଗରେ ଥିଲେ ତର ବେଳ ନ ଥାଏ ରୋଗରେ ପଡ଼ିଲେ ମୁହଁକୁ ଶୁଖାଏ