ଚକାଡୋଳା ହେ ତୋତେ

ଚକାଡୋଳା ହେ ତୋତେ ହିଁ ସମ୍ପତି ମଣିଲି ସଦାକାଳେ ନୟନ ପଥରେ ମୋହର ଥିବ ସକଳେ କିଛି ନା କିଛି ବହନ କରି ଗଲେ ତୁମେ କେବେ ହେଲେ ଉଣା କରିନ ଭାଵ

କେଉଁ ଦେହଧାରୀ ନିଷ୍କାମ ସେବାକୁ ସମର୍ଥ

କେଉଁ ଦେହଧାରୀ ନିଷ୍କାମ ସେବାକୁ ସମର୍ଥ ତେଣୁ ଗୋବିନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଗୋଦର କୋଡେ ଯେତେ ମାଡ଼େ ସେତେ ଶ୍ରୀ ସାଇ କୃପାରେ ଗୋବିନ୍ଦ ପାଦ ସୁଲଭ

ନିଜର ପରଶ୍ରମ ଫଳ ଅତି ହିଁ ଅମୁଲ୍ୟ

ନିଜର ପରଶ୍ରମ ଫଳ ଅତି ହିଁ ଅମୁଲ୍ୟ ଭୋକ ଆତୁର ଅସହାୟକୁ କିଛି ଦେବୁ ହାତ ବଢେଇଲେ କି କାନି ପାତିଦେଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅତି ମଧୁର ରୂପକୁ ଚିନ୍ତୁଥିବୁ

ଏତେ ଗୁଡ଼ାଏ ଦିନ ଚାଖିଲୁଣିତ

ଏତେ ଗୁଡ଼ାଏ ଦିନ ଚାଖିଲୁଣିତ ଏହି ସଂସାର ମନରେ କୃଷ୍ଣ ନାମକୁ କେବଳ ଥରୁଟିଏ ଚାଖ କୃଷ୍ଣ ହିଁ ଜୀବ ଜୀବନ କୃଷ୍ଣ ପରମ ଦୟାମୟ ହୃଦୟ ହେବ କେନ୍ଦୁକାଚ ଲଭିବୁ ପରମ ସୁଖ

ରାମ ଶବ୍ଦ କେବଳ ଦୁଇ ଅକ୍ଷର

ରାମ ଶବ୍ଦ କେବଳ ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ହୃଦୟକୁ ନୁଁହଇ ବେଶୀ ଭାରୀ ଜିଭରେ ଚାଖି ଦେଖ ଜୀବରେ ମିଠାକୁ ସୁଧା ନ ହୋଇବ ସରି

ଅଖିଳ ଭୁବନ ମୋହିନୀ ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା

ଅଖିଳ ଭୁବନ ମୋହିନୀ ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା କେବଳ ସାଧୁଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସୁଧା ଦେଲା ମନ ସଦା ଭ୍ରମଇ ଅନ୍ୟର ଅହିତରେ ନର ଜନ୍ମ ମୋ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା

ମହାବାହୁ ତଳେ ଟିକେ ଆଶ୍ରା ମିଳନ୍ତାନି

ମହାବାହୁ ତଳେ ଟିକେ ଆଶ୍ରା ମିଳନ୍ତାନି ହେ ଚକାଡୋଳା କେତେ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କ ଭିଡ ହରି ନାମ ସଂକୀର୍ତ୍ତନକୁ ଶ୍ରବଣ ଡେ଼ରନ୍ତି ଆତ୍ମାକୁ ମୁକ୍ତି ଦେହ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ବଡ