ଉଦୟ ହେଲେ ଆକାଶରେ ଦିନକର

ଉଦୟ ହେଲେ ଆକାଶରେ ଦିନକର ଅତିବ ପୁଲକିତ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୁଏ କମଳ ହୃଦୟରେ ଉଦୟ ହେଲେ ଵିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତି ଦେହ କାନ୍ତି ମନ ଉଭୟ ହୁଅନ୍ତି ନିର୍ମଳ

ସକଳ ସଂସାର ଯେତେବେଳେ

ସକଳ ସଂସାର ଯେତେବେଳେ ମୁହିଁ ମୋଡି଼ଦିଏ ହେ ଆତ୍ମବନ୍ଧୁ ଚକାଡୋଳା କେବଳ ଉଦ୍ଧାରୁ ତୁହି ପାଞ୍ଚାଳୀ ଲଜ୍ୟା ନିବାରଣ ଲୀଳା ତ୍ରିବେଣୀ ସ୍ନାନ ଆହେ ନୀଳଶୈଳ ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ମୁକ୍ତି ଦେହୀ

ସବୁ ଯେତେବେଳେ ମୁହିଁ ମୋଡି଼ଦେଲେ

ସବୁ ଯେତେବେଳେ ମୁହିଁ ମୋଡି଼ଦେଲେ ଅପଲକ ଚକାଆଖି ତୁହି ରହିଥିଲୁ ଚାହିଁ ଅତି କଠୋର ପରୀକ୍ଷା ଅତି ଜଟିଳ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଣାସିନ୍ଧୁ ମୋର ହାତ ଛାଡ଼ିଲୁନି ସାଇ

ମନୁଷ୍ୟ ବାନର ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଜଳ ଜୀବ ଉଦ୍ଭିଦ

ମନୁଷ୍ୟ ବାନର ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଜଳ ଜୀବ ଉଦ୍ଭିଦ ଆହାଃ ଏକ ଜନନୀ ପଣତରେ କେତେ ସ୍ନେହଁ ମାଆ ବିରଜା ତୁହିତ ସକଳ ଜନନୀଙ୍କ ଜନନୀ କେଡେ ଦୟାମୟୀ କେଡେ କରୁଣା ଭରା ମୁହଁ

ମନକୁ ଧରିବାକୁ ମନ କରିଛି ମାଆ

ମନକୁ ଧରିବାକୁ ମନ କରିଛି ମାଆ ତୋର ଆଶ୍ରିବାଦ ମୋତେ ଲୋଡ଼ା ସବୁବେଳେ ମନ ପର ଘରେ ପଶେ ପଛରେ ତା ଧାଇଁ ଧାଇଁ ହେଲି ବୁଢ଼ା

ଧିରେ ଧିରେ ଜରା ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ଏହି ଶରୀ

ଧିରେ ଧିରେ ଜରା ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ଏହି ଶରୀ ଅଣ୍ଟା ପିଠି ହୁଏ ବ୍ୟଥା ଦୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଦୁର୍ବଳ ମୋ ପାଖକୁ ଆହୁରି ଲାଗି ଆସ ହେ କୃଷ୍ଣ ଚେଷ୍ଟାକରି ଚିତ୍ତ ରଖି ପାରୁ ନାହିଁ ନିର୍ମଳ

ଫୁଟିଥିବା ଫୁଲର ଯେତେ ବିବିଧ ରଙ୍ଗ

ଫୁଟିଥିବା ଫୁଲର ଯେତେ ବିବିଧ ରଙ୍ଗ ଦେହ ମନ ଶବ୍ଦ ଭାବର ଯେତେ ଢଙ୍ଗ ତୁହି ହିଁ ସକଳ ରବି ଶଶୀ ଚକାଡୋଳା ତୋ ଛନ୍ଦା ପାଦରେ ରଖ ହେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ