କମଳ ମଞ୍ଜି ପକେଇଲା ପତ୍ରଟିଏ

କମଳ ମଞ୍ଜି ପକେଇଲା ପତ୍ରଟିଏ ମାଆ କମଳା ତୁହି ପଦ୍ମଟିଏ ଫୁଟା ମୋ ଡାକ ନ ଶୁଣନ୍ତି ଚକାଡୋଳା ତୁହି ଜାଣୁ ମା ମୋ କପାଳ ଫଟା

ଜଳ ଆକାର ଆୟତନ ଘଟ

ଜଳ ଆକାର ଆୟତନ ଘଟ ମହୋଦଧି ଜଳ ନୀଳ ନିର୍ମଳ ଏକଇ ଆତ୍ମା ସକଳ ଭୂତରେ ଚିହ୍ନି ସେବିଲେ ଜୀବନ ସଫଳ

ତୁମ୍ଭ ଅପଲକ ଚକାଡୋଳାକୁ କିବା ଲୁଚାଇବ ମୁହିଁ

ତୁମ୍ଭ ଅପଲକ ଚକାଡୋଳାକୁ କିବା ଲୁଚାଇବ ମୁହିଁ ଅତୀବ ସୀମିତ ବୁଦ୍ଧି ହେ ରାଧା ମୋହନ କ୍ଷମାନିଧି ତୁମ୍ଭେ ମୋର ପଞ୍ଚ ପ୍ରାଣ ବାୟୁ ହୃଦୟ ସ୍ପନ୍ଦନ ଆତ୍ମା ଏହି ପତିତ ଲାଗି ଚଲାପଥ ତୁମ୍ଭେ କରୁଣା ବାରିଧି

କୁଆଡେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲୁ ମା ଭବାନୀ

କୁଆଡେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲୁ ମା ଭବାନୀ ହୃଦୟ ପଦ୍ମ କେଶରରେ ସ୍ଥାପି ସାଇ ମାଆ ମୁହିଁତ ପତିତ ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା କିଛି ନ ଜାଣେ ତୋ ପଦ୍ମ ପାଦକୁ ଚିନ୍ତେ କହି ଦେଇ ଯାଆ

କେଡେ ଘନିଷ୍ଠ କେଡେ ନିବିଡ ଜୀବ ଶିବ ସମ୍ପର୍କ

କେଡେ ଘନିଷ୍ଠ କେଡେ ନିବିଡ ଜୀବ ଶିବ ସମ୍ପର୍କ ହେ ସ୍ୱାମୀ କେମିତି ଏକାକରି ଗଲ ଏହି ପତିତକୁ କେଡେ କେଡେ ସଙ୍କଟ ମୋଚନ କରିଅଛ ସ୍ୱାମୀ ହେ କରୁଣା ସିନ୍ଧୁ ମୁହିଁ କେମିତି ଭୁଲିବି ଅତୀତକୁ

ତୋର ମୋର ଭାବକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଁ ତେଜନ୍ତି ଭାବୁଛି

ତୋର ମୋର ଭାବକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଁ ତେଜନ୍ତି ଭାବୁଛି ହେ ହୃଦୟ ନିବାସୀ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ଗୋପାଳ ହରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନ ବୁଦ୍ଧିକୁ ଦେହରେ ତାଲା ପକେଇଛି ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ତୋ ଛନ୍ଦା ପାଦରେ ତଥାସ୍ତୁ ଥରେ

ତୁମରି ଅଣଚାଷକୁ ଚଷି ପୋଷଇ ଉଦର

ତୁମରି ଅଣଚାଷକୁ ଚଷି ପୋଷଇ ଉଦର ପଞ୍ଚ ଭୁତ ମେଳରେ ଶେଷ ହେବ ଆୟୁଷ ଅତି ସୁଶୀତଳ ଚକାଡ଼ୋଳାଙ୍କ ଭୁଜ ଛାଇ ଟିକେ ଥକା ମେଣ୍ଟାନ୍ତି ଜଳିହେବି ପାଉଁଶ