ଦେହ ପଞ୍ଜୁରୀରେ ଆତ୍ମା ଶାର

ଦେହ ପଞ୍ଜୁରୀରେ ଆତ୍ମା ଶାରୀ ଦିବସ ନିଶି ଭଜଇ ରାମ ହରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ହୋଇଣ ମନ ସଂସାର ଭ୍ରମଇ ବାଇଆ ପରି

ର ରେ ଆକାର

ର ରେ ଆକାର ଦିଅ ତୁ ମୋର ମନ ରା ଡାହାଣକୁ ଲେଖିଦିଅରେ ତୁ ମ ସେହି ଶବ୍ଦ କୃଷ୍ଣ ସେହି ଶବ୍ଦ ଆତ୍ମା ଓଁ ଗାୟତ୍ରୀ ଚକାଡୋଳା ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ

ଦୁଗ୍ଧ ଭରା ପନା ଗାଈ

ଦୁଗ୍ଧ ଭରା ପନା ଗାଈ ତୁମ୍ଭେ ହେ ଅଶରଣ ଶରଣ ଜଗନ୍ନାଥ ମୁହିଁ ପାତକୀ ଗୁହାଳ ପଘାରେ ଝୁରି ମରୁଥିବା ତୃଷାର୍ତ୍ତ ବତ୍ସା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିକାର ମିଶି ଚରଣ ଆଶ୍ରିତକୁ ଯମ ଦଣ୍ଡରେ ପିଡ଼ନ୍ତି ଅପଲକ ନୟନ ବାହୁ ଭିଡକୁ ନେଇ ହେ କୃଷ୍ଣ ରାମକୁ ବଞ୍ଚା

ମୀନକୁ ଜାଲରେ

ମୀନକୁ ଜାଲରେ ଭିଡି ଭିଡି ସ୍ଥଳରେ ସ୍ଥାପିଲେ ପିଞ୍ଜରାରେ ରୁନ୍ଧିଦେଲେ ଉଡୁଥିବା ଆକାଶ ପକ୍ଷି ତେସନ ରାମ ଆତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ଛନ୍ଦା ଚରଣକୁ ଆତୁର ଅଶରଣ ଶରଣ ଶରଣ ଦିଅ କଳା କମଳ ଆଖି

କିଏ ସେ କିବା ଦେଲା

କିଏ ସେ କିବା ଦେଲା ରାମ ନ ଦେଲା ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ହେ ଚକାଡୋଳା ଅଧାଗଢାଙ୍କ ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ କିମ୍ପାଇଁ ନ ମିଳିଲା ମୋତେ ବସା ସବୁ କେବଳ ନେଇଛନ୍ତି ଆହୁରି ଅଧିକକୁ ସବୁ ହାତ ଯୋଡ଼ିଛନ୍ତି ହେ କୁନ୍ତୀ ସ୍ତୁତି ଜୟଦେବ ଗୀତଗୋବିନ୍ଦ କିମ୍ପା ନ ପୁରିଲା ଆଶା

ପୁଷ୍କରିଣୀ ଜଳ ଶୁଖିଗଲେ

ପୁଷ୍କରିଣୀ ଜଳ ଶୁଖିଗଲେ କେଉଁଠୁ ସାଇତି ରଖ କମଳ କୁମୁଦ ଜଳଜ ପ୍ରାଣୀକୁ ହେ ମୁରଲୀ ପାଣି ଘୋର ଝଡ଼ ବତାସରେ କେଉଁଠି ଲୁଚା ପକ୍ଷୀ କୁଳ କେଡେ ଦୟା ତୁମ୍ଭ ଚକାଡ଼ୋଳା ଅପଲକ ଚାହାଁଣି

ବୈକୁଣ୍ଠରେ କେବେ

ବୈକୁଣ୍ଠରେ କେବେ ଉଦୟ ହୁଏ ନାହିଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ନନ୍ଦୀଘୋଷରେ ବୁଝାଇଲେ ଅର୍ଜୁନକୁ କୃଷ୍ଣ ସାରଥି ଘୋର ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧାର ଦେଖିବାକୁ କଳା ଶ୍ରୀମୁଖଙ୍କୁ ରାମ ଶୁଦ୍ର ଝୁରି ମରେ ଦେଖିବାକୁ ମଙ୍ଗଳ ଆଳତି