ଅଯୋଧ୍ୟା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜାନକୀ

ଅଯୋଧ୍ୟା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଜାନକୀ ଝୁରି ହେଉଥିଲେ ଅଶୋକ କାନନରେ ମଙ୍ଗୁଳା ରୁକ୍ମଣୀ ଝୁରି ହେଉଥିଲେ ନଣନ୍ଦ ଦୁର୍ଗା ପଣତ ତଳରେ ଯମୁନା କୂଳରେ ଵୃଷଭାନୁ ସୁତା ଶ୍ରୀରାଧା ଝୁରି ଝୁରି ମରିଥିଲେ ରାମ ସଦା ଝୁରି ମରୁଛି ଛନ୍ଦା ପାଦକୁ ମଙ୍ଗଳ ଆଳତି ବେଳରେ

ଯେଉଁଠି ଛୁଇଁଦେଲେ

ଯେଉଁଠି ଛୁଇଁଦେଲେ ଚକାଡ଼ୋଳାଙ୍କୁ ନିମ୍ବ କାଷ୍ଠଠାରୁ ଆହୁରି ପିତା ଗୁଣ କର୍ମ ପରମ ପାବନ ପତିତ ପାବନ ଶ୍ରୀମଦ ଭାଗବତ ଗୀତା ଭାଇ ବଳିଆ ଶିବ ଯୋଗୀ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ଦୁର୍ଗତୀ ନାଶିନୀ ଦୁର୍ଗା ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ସାଆନ୍ତାଣୀ କମଳା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଭଞ୍ଜନୀ ସର୍ଵମ ସହ ସୀତା

ଚକାଡୋଳା ହେ ତୁମ୍ଭେ

ଚକାଡୋଳା ହେ ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରେମକର ତ୍ୟାଗକୁ ମୁହିଁ ନିରନ୍ତର ପ୍ରେମ କରେ ଅସୀମ ଭୋଗକୁ ମହାବାହୁ ଅଜର ଅମର ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ମୁହିଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରେ ଜରା ମରଣ ରୋଗକୁ

ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ଅପଲକରେ

ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ଅପଲକରେ ତୁମ୍ଭ ଅଖିଳ ସୃଷ୍ଟି ମାୟାଧର ହେ ଯାହା ସଂକଳ୍ପ ତାହା କର ବିକାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମେଳେ ବୁଦ୍ଧି ସତ୍ତ୍ୱ ରହିତ ଅଧାଗଢା ଚରଣରେ ରହିବା ସୁବିଧା କର

ଭୃଣ ଶୈଶବ କୈଶୋର

ଭୃଣ ଶୈଶବ କୈଶୋର ଯୁବା ପ୍ରୋଢ୍ୟ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ସର୍ବବସ୍ଥାରେ ଭରିଅଛୁ ମୋହ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଅଧାଗଢା ଆତ୍ମାକୁ ମୋହନ ବିକାର ଆଡେଇ ଆପଣାର କରିନିଅ

ଚକା ଚକାଆଖିରେ

ଚକା ଚକାଆଖିରେ କି ଅଛି ଲୋ ସହି ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇ ଚାଲି ହୁଏ ନାହିଁ ବାଟ ରଖନ୍ତା କିବା ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଚାକର କେବଳ ତାହା କୃପାକୁ କରୁଥାନ୍ତି ହାଟ

ଶରୀରରେତ ଅନେକ କୋଷ

ଶରୀରରେତ ଅନେକ କୋଷ କେଉଁ କୋଷରେ ତୁମ୍ଭ ନିବାସ ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ମୋର ଆତ୍ମା ଥରେ ଦର୍ଶନ ଦିଅ ହୃଷିକେଶ