କେବଳ କର୍ଣ୍ଣରେ

କେବଳ କର୍ଣ୍ଣରେ ଶୁଣି ମଧୁସୂଦନଙ୍କର ଶୋଭା ଯଶ ରୁକ୍ମଣୀ ସମର୍ପିଲେ ଦେହ ମନ ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭ ପାଦରେ ଜନମ କାଳରୁ ଚାହିଁ ରହିଛି ଶ୍ୱେତ କମଳ ଡୋଳାକୁ କିମ୍ପା ମୋ ମନ ଧିର ନ ହୁଏ କୃଷ୍ଣ ମୁରଲୀ ନାଦରେ

ଚନ୍ଦ୍ର ଆଲୋକରେ ଦେଖିଲେ

ଚନ୍ଦ୍ର ଆଲୋକରେ ଦେଖିଲେ ରାତ୍ରିର ଶୋଭା କୃଷ୍ଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକରେ ଦେଖିଲେ ମହି ଶୋଭା ରାଧା ଗରୁଡ ପଛରୁ ଚାହିଁଲେ ଚକାଡୋଳା ରାଧିକା କୃଷ୍ଣ ରାଧିକା କୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଦର୍ଶନେ ଖଣ୍ଡେ ଭଵ ବାଧା

କୁପଥରେ ଚାଲିଲେ

କୁପଥରେ ଚାଲିଲେ ଜୀବର ଷଢ ବିକାର ହୁଅନ୍ତି ଅତି ଉଚ୍ଚାଟ ନବଦ୍ୱାର ଦେହରେ ଦିବସ ରଜନୀ ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କର ହାଟ କମଳା ହୃଦ ଅଧାଗଢା ହାତ ଧରିଲେ ବାଇଶି ପାହାଚ ଚଢ଼ିବି ଚକାଆଖିରେ ଚାହିଁଦେଲେ ଫିଟିବ ଅମୁଁହା ଦେଉଳ କବାଟ

ଆତ୍ମା ଜ୍ୟୋତି ଦୀପ

ଆତ୍ମା ଜ୍ୟୋତି ଦୀପ ଆଲୋକ ଦୂର କରେ ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧାର ବ୍ରହ୍ମନାଦ ଓଁକାର ଘଣ୍ଟା ଶବ୍ଦ ହରେ ଜୀବର ସକଳ ବିକାର ହରେ କୃଷ୍ଣ ହରେ ରାମ ଉଚ୍ଚାରଣ ପତିତକୁ ପାବନ କରେ ଷୋଳ କଳା ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରଶାନ୍ତି ନିଳୟ ଚକାଆଖି ଆକାର

ବେଶି ଭାରି ଦାୟିତ୍ୱ

ବେଶି ଭାରି ଦାୟିତ୍ୱ ଦେବନି ହେ ମହାବାହୁ ଆପଣ ମୋର ଏକ ମାତ୍ର ସମ୍ବଳ ଅଧାଗଢା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗଠାରୁ ବହୁତ ଦୂରରେ ରଖିବ ମୋର ଜୀବନ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କର ଅବଢ଼ା

ହେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ତୁମେ ସବୁ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ତୁମେ ସବୁ ସଂସାର ଭୋଗ କର ନୀଳକନ୍ଦରରେ ଆତ୍ମାକୁ ଦର୍ଶନ କରି ଆସୁଛି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସବୁ ଆଇଁଷ ଆଇଁଷ ଗନ୍ଧଉଛ ଆତ୍ମା ମୋର ସର୍ବଦା ତୁଳସୀ ତୁଳସୀ ବାସୁଛି

କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମରେ ପାଗଳା

କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମରେ ପାଗଳା ହୋଇଗଲେ ଜୀବ ଜୀବନ ଦେହରୁ ଖସିପଡ଼େ ଷଢ଼ ବିକାର ହୁଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଲଜ ହରି ବୋଲ ହରି ବୋଲ ଗାଇ ନାଚି ନାଚି ବୁଲୁଥାଏ ସତେ ଅବା ଶୁଝି ଦେଇଛିକି ସଂସାରର ସବୁ କରଜ