ଦଶ ଅବତାର ହୋଇଲେ ହରି

ଦଶ ଅବତାର ହୋଇଲେ ହରି ମଣିଷ କୁପଥରୁ ନ ଗଲା ଟଳି ଟିଙ୍କୁ ତୁ ଟିଙ୍ଗାଲୁ ବହୁ ରୁପିଆ ପାରିବୁ କି ମୁହେଁ ରଙ୍ଗ ବୋଳି

କଳା ବଦନକୁ ଦେଖିବି ବୋଲି

କଳା ବଦନକୁ ଦେଖିବି ବୋଲି ବାହାନା ପୂଜା ଆଉ ଫୁଲମାଳ ଭକ୍ତଙ୍କ ଅନୁଭୂତି ଶୁଣିବି ବୋଲି ବାହାନା ଆଳତି ଓ ଭୋଗଥାଳ

ଶରଣ ପଞ୍ଜର

ଅସହାୟ ହୋଇ ପାଣ୍ଡଵ ଘରଣୀ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ତୋଳିଲା ହେ ବେନି ଭୁଜ କୃପା ପାରାବାର ସହନ୍ତ କିପରି ତୁମ୍ଭେ ଯେ ଜଳୁ ଉଦ୍ଧାରିଲ ଗଜ [୧] ପାଷାଣୀ ହୋଇ ଗୌତମ ନାରୀ ତୋ ଚଲା ସରଣୀକୁ ଆଶ୍ରା କଲା ତୋର ପାଦଧୂଳି ମୁକତି ପଶରା ସେ ପାଦପଦ୍ମ ଲାଗି ନିସ୍ତରିଲା [୨] ଭୋକ ବିକଳରେ ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତି ଟଙ୍କତୋରାଣିରେ ବଞ୍ଚେ ଦିନ ଭକ୍ତ ଉଧାରଣ ବଳିୟାର ଭୁଜ ଆପଣା ହସ୍ତେ ଭୁଞ୍ଜାଇଲୁ ଅନ୍ନ [୩] କାତର ଆତୁର ଦେବକୀ ମାତା ସାତ ସାତଟା ଗର୍ଭ ଥିଲା ଟେକି ଜନ୍ମି ବନ୍ଦୀଘରେ ଆରତ୍ତ ନାଶନ ଆର୍ତତ୍ରାଣ ଉଦ୍ଧରିଲୁ ନୀରୀମାଖି [୪] ବଡ଼ ଦୀନହୀନ ରଘୁ ଅରକ୍ଷିତ ତୋର ବିଶ୍ୱାସେ ଖାଇଲା ବିଶ ଶରଣ ପଞ୍ଜର ଭକତ ତାରଣ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିଲ ହେ ଜଗଦୀଶ [୫ ] ବାଳ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ଆନ ନ ଜାଣଇ ସେ ସଦା ହରି ନାରାୟଣ ଜପେ ଯହିଁ ତୋ ନାମ ତହିଁ ତୋ ବାସ ପିତାର ହୃଦ ବିଦାରିଲୁ କୋପେ [୬ ] ଆକୁଳ ବିକଳ ଡାକକୁ ଶ୍ରୀହରି ସର୍ବଦା ଶୁଣୁ ଥାଉ କାନ ଡେରି ତୁ ଯାହାକୁ ରଖୁ କି ଅବା ମାରେ କୃପାସିନ୍ଧୁ ଲୀଳା ତୋ ଅମୃତ ପରି [୭ ] ଅବଳାଠାରୁ ମୁଁ ହୀନ ମହାବାହୁ ଧାଇ ତୋ ପାଦପଦ୍ମ ବଞ୍ଚେ ଦିନ ମରଣ କାଳରେ ଥିବ ଦୃଶ୍ୟପଟେ ପ୍ରଭୁ ହେ ଏହି କଥାରେ ମୋ ମନ [୮]

ମନ ଅଡୁଆ ସୂତା

ମନ ଅଡୁଆ ସୂତା ବିବେକ ଯଦୁପତି ଗଣ୍ଠି ଫିଟା ଆଗରୁ ପାହିଲା ବାସରାତି

ସଭିଏଁ ତ ତୋତେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି

ସଭିଏଁ ତ ତୋତେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ଆରେ କିଏ ଅଳପ କିଏ ବେଶୀ ମୋ ମନ କହେ ପୁରୀ ପଳେଇବ ଆରେ ମୋ ସଂସାର ଯିବ ଭାସି

ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ପଥିକର ପଥ

ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ପଥିକର ପଥ ନାମ ତୁମର ଶୁଭ ବାରତା ଶ୍ରୀଦାରୁ ରଖ ଭୁଜ ତଳେ ହେ ଅଖିଳ ଜଗତ କରତା

ଶ୍ରୀଗୁରୁ ଦେଲେ ଠାରି

ଗାୟତ୍ରୀକୁ କଲି ପ୍ରେମ ଶ୍ରୀଗୁରୁ ଦେଲେ ଠାରି ଜ୍ଞାନ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ହେଲା କୂଳରେ ଲାଗିଲା ତରି