କିବା ଡ଼ଙ୍ଗରେ ସେ ଚାହିଁଲେ ଚକାଡୋଳା

କିବା ଡ଼ଙ୍ଗରେ ସେ ଚାହିଁଲେ ଚକାଡୋଳା ବଉଳ ଲୋ ପ୍ରାଣ ମୋହର ଲାଖି ରହିଲା ଏଡିକି ଭକତ ଗହଳିରେ କିବା କହିଥାନ୍ତି ବଉଳ ଲୋ ଦେହ ମନକୁ ଦେଇ ଅଇଲା

ମିତଣୀ ଜମାରୁ ତାଙ୍କୁ ଚାହାଁନା ତାଙ୍କୁ ଚାହାଁନା ତାକୁ ଚାହାଁନା

ମିତଣୀ ଜମାରୁ ତାଙ୍କୁ ଚାହାଁନା ତାଙ୍କୁ ଚାହାଁନା ତାକୁ ଚାହାଁନା ସତ ଲୋ ଇଏ ସେହି ଶ୍ରୀରାଧା ଚିତ୍ତ ଚିର ଯଶୋଦାର କାହ୍ନା ମିତଣୀ ଯଦି ଚକାଡ଼ୋଳାରେ ମିଳି ତୋ ଆଖି ଚାରି ହୋଇବ ସତ ଲୋ ଆଉ ଖସି ନ ପାରିବୁ କାମ ଦେବନି କିଛି ବାହାନା

ଅଖିଳ ସଂସାର ନୟନ କିଣା

ଅଖିଳ ସଂସାର ନୟନ କିଣା ନଭଶ୍ଚୁମ୍ଭି ସେବତୀ ଦୟାଣାର ଚୁଳ କମଳା ନିଳୟ ବିଶାଳ ବକ୍ଷ ଅଶେଷ ମଲ୍ଲି ତୁଳସୀ ମାଳ ଶୋଭା ଅପଲକ କୃପା ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଇନ୍ଦୁ ଅମାବାସ୍ୟା ରାତ୍ରି ଚକାଡୋଳା ଦ୍ବୟ ହୃଦୟ କିଣା ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ପତିତପାବନ ମୁଖ ପଦ୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଭା

ସକଳ ଜୀବ ହୃଦୟରେ ସଦା ବସନ୍ତି ଗୋବିନ୍ଦ

ସକଳ ଜୀବ ହୃଦୟରେ ସଦା ବସନ୍ତି ଗୋବିନ୍ଦ ଅତି ବୁଦ୍ଧିମାନ ମଣିଷ ତିଳେବି ନପାରେ ଜାଣି ସର୍ବଦା ଭକତ ହିତରେ ଭକତ ହୃଦୟ ଚନ୍ଦନ ଚାଲି ମଧୁର ବୋଲି ମଧୁର ମଧୁର ବେଣୁପାଣି

ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଭଲ ପାଇଣ ବସିଲେ

ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଭଲ ପାଇଣ ବସିଲେ ଅତି ଭଲ ଲାଗଇ ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ଶାନ୍ତି ଦୟା କ୍ଷମା ପ୍ରେମ ଅଭୟ ଛନ୍ଦାପାଦକୁ ନିରନ୍ତର ହୃଦୟରେ ଥୋଇଥିଲେ ଅତିଷ୍ଟ ହୋଇ ତେଜନ୍ତି ଷଡ ବିକାର କେଡେ ଆରାମ

ଅନାଥ ଜୀବ ଆସରା

ଅନାଥ ଜୀବ ଆସରା ସନ୍ଥ ବୈଷ୍ଣବ ପାଳନ ଲଭିଲେ ଛନ୍ଦାପାଦ କରିବଇଁ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ

ଏହି ମଣିଷ ଜନମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ

ଏହି ମଣିଷ ଜନମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଅନନ୍ତଙ୍କ ଅପାର କୃପାରୁ ହୁଏ ଲାଭ ଚେତା ପାଇ ଭଜିଲେ ଛନ୍ଦା ଚରଣ ପରମହଂସଙ୍କୁ ଭେଟିବା ହୁଏ ସୁଲଭ