ମୋର ଆଖି କାନ ମନ ଯାହାକୁ ସୁଖ ମଣନ୍ତି

ମୋର ଆଖି କାନ ମନ ଯାହାକୁ ସୁଖ ମଣନ୍ତି ସେହି ସକଳ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମୋହନୀ ମାୟା କଚ୍ଛପ ସମାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚଳ ନିଷ୍କାମ ହୃଦୟ ଛନ୍ଦା ଚରଣେ ରଖ ହେ କୃଷ୍ଣ କିଛି ବହି ଦୟା

ଆଖି କାନ ଆଉ ମୋହର ମନ

ଆଖି କାନ ଆଉ ମୋହର ମନ ତିନିହେଁ ମିଶି ଲଗାଇଲେ ଚୂନ ଦେଖ ମୁଁ ଯାଉଥିଲି ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚି଼ହ୍ନିବେକି ଭକ୍ତ ହୃଦୟ ଚନ୍ଦନ

ସୁମତି ବୋଲେ ଅଧାଗଢାଙ୍କର ଅଛି ପଦ୍ମ ପାଦ

ସୁମତି ବୋଲେ ଅଧାଗଢାଙ୍କର ଅଛି ପଦ୍ମ ପାଦ ସିରିଆ ବୋଲେ ମାଆ କମଳା ଅତି ଦୟାବତୀ ଦୀନ ରାମ ବୋଲେ କୃଷ୍ଣ ବାସ ଭଉଣୀ ଘରେ ଭେଟବାକୁ ପୁର୍ଣ୍ଣ୍ୟ ନାହିଁ ଛନ୍ଦା ପାଦେ ରହୁ ମତି

ଭୃଗୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଦ ପ୍ରହାର ଯେଉଁ ହୃଦୟ ସହିଲା

ଭୃଗୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଦ ପ୍ରହାର ଯେଉଁ ହୃଦୟ ସହିଲା ଅତି କଠୋର ଯେତେ ଡାକିଲେ ନ ଭାଙ୍ଗଇ ନିଦ ହୃଦୟରେ ବାଞ୍ଛା ଲଭିବାକୁ ଦର୍ଶନ ସ୍ପର୍ଶ ସମ୍ଭାଷଣ ମାଆ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିବୁ ସନ୍ତାନ ଛୁଇଁବ ଛନ୍ଦାପାଦ

ଦିବସରେ ତୁମ୍ଭେ ଦିବାକର

ଦିବସରେ ତୁମ୍ଭେ ଦିବାକର ରଜନୀରେ ତୁମ୍ଭେ ସୁଧାକର ଗରୁଡ ପୃଷ୍ଠକୁ ଚାହିଁଲେ ତୁମ୍ଭେ ଜୀବର ଘନିଷ୍ଟ ଆତ୍ମଲାଭ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଞ୍ଜୁଳିରେ ପାଦ ଶେଷ ନାଗ ଫଣା ଛାୟାରେ ଶିର ନମଃ ନମସ୍ତୁତେ ଓଁ ନମୋ ନାରାୟଣ ଶ୍ରୀହରି ପଦ୍ମନାଭ

କୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ରାମ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମ ନାରାୟଣ

କୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ରାମ ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମ ନାରାୟଣ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଚକାଡୋଳା କର୍ତ୍ତା କାରଣ ଚଢ଼ିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ବାଇଶିଟି ପାହାଚ ଅଶରଣ ଶରଣ ହୃଦରେ ଛନ୍ଦା ଚରଣ

ସଞ୍ଚିଥିଲେ ହୃଦୟରେ ନିଷ୍କାମ କର୍ମ ଫଳ

ସଞ୍ଚିଥିଲେ ହୃଦୟରେ ନିଷ୍କାମ କର୍ମ ଫଳ ସଂସାରୀ ଗୃହରେ ଆସିଣ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ଶ୍ରୀରାମ ନିର୍ମଳ ଶୁଦ୍ଧ ରଖିଥଲେ ମନ ହୃଦୟ ଦେହ ଭଦ୍ରା ସହିତ ଘରେ ଅତିଥି କୃଷ୍ଣ ବଳରାମ