ଗୃହରେ ପରମ ବଇରୀ

ଗୃହରେ ପରମ ବଇରୀ ଉଭୟ ମୋ ଶାଶୁ ନଣନ୍ଦ ଏଡ଼େ ଆତୁରେ ମୂରଲୀରେ ଡାକନା ରାଧେ ରାଧେ ମୋର ଆତ୍ମା ସଦା ସର୍ବଦା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଝୁରି ମରୁଛି ମଥାର ସିନ୍ଦୂର ଠୋପା ମୋ ସାଥିରେ ଦାଉ ସାଧେ

କେଉଁଠି ଖୋଜିବି ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଗୋବିନ୍ଦ

କେଉଁଠି ଖୋଜିବି ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଗୋବିନ୍ଦ ତୁମ୍ଭେ ମହାବାହୁ ମୋହର ହୃଦରେ ଆଉ କାହା ଶରଣ ଯିବ ଏହି ଅଧମ ମଥା ଥୋଇଛି ମୁହିଁ ଛନ୍ଦା ପାଦରେ

ଚକାଡୋଳାଙ୍କୁକି ସୁଖୀ ଭଳି ଦିଶୁଛି

ଚକାଡୋଳାଙ୍କୁକି ସୁଖୀ ଭଳି ଦିଶୁଛି କେବେ ଶୁଣୁ ନାଁହ ମୋ ଆକୁଳ ଡାକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ କି ତୁମେ ବୁଝିବ ମୋତେ ଅଣଦେଖା ଆପଣା ଲୋକ

ହି ପିଣ୍ଡରେ ପ୍ରାଣ ଥିବାଯାଏ

ଏହି ପିଣ୍ଡରେ ପ୍ରାଣ ଥିବାଯାଏ ହେ ମହାବାହୁ ହୃଦୟରେ ଥିବ ନ ଜାଣେ ଅଧମ ଭକତି କରି ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଟିକିଏ ଭାବ

ମହାପ୍ରଭୁ ଆପଣ ମୋ ନିଜ ଲୋକ

ମହାପ୍ରଭୁ ଆପଣ ମୋ ନିଜ ଲୋକ କିମ୍ପାଇଁ ନ ଶୁଭେ ମୋ ଏତେ ଡାକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଆକାର ଡୋଳା ତୁମର ଦେଖିକି ବୁଝି ନ ପାର କିମ୍ପା ଭେକ

କେଡେ ବଡ ଭରସା କରିଛି ମୁହିଁ

କେଡେ ବଡ ଭରସା କରିଛି ମୁହିଁ ହରି ନାମ ସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନ ଖିରି ଆରିସା ଆଖି କାନ ହୃଦୟରେ ଚକାଆଖି ପ୍ରଭୁ କରିବନି ମୋତେ ନିରାଶା

ଅଚିହ୍ନା ଅଜଣା କରେ ନିଷ୍କାମ ପ୍ରେମ

ଅଚିହ୍ନା ଅଜଣା କରେ ନିଷ୍କାମ ପ୍ରେମ ଚିହ୍ନା ଜଣା ମନ ମନରେ ଭରା କାମ ଅଚିହ୍ନା ଅଜଣା ନିଶ୍ୱାସଠାରୁ ପାଖରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି ବିଶ୍ୱାସ ହୁଏନି ଆତ୍ମା ରାମ