ମୋ ହୃଦୟ ପଦ୍ମ କେଶରରେ ଚିନ୍ତିଲି ତୁମ୍ଭକୁ

ମୋ ହୃଦୟ ପଦ୍ମ କେଶରରେ ଚିନ୍ତିଲି ତୁମ୍ଭକୁ ତୁମ୍ଭରି ଛନ୍ଦାପାଦକୁ ଭାବରେ ଜାବୁଡି ଧରିଲି ବଂଶୀ ବଦନ ଭକତ ଚନ୍ଦନ ରାଧା ମୋହନ ଶିବଙ୍କର ଦୁଆରେ ଅପେକ୍ଷା ଝୁରି ଝୁରି ମଲି

ପ୍ରଜାପତି ହୋଇ ସୃଷ୍ଟି କରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ହେ

ପ୍ରଜାପତି ହୋଇ ସୃଷ୍ଟି କରୁ ଗୋବିନ୍ଦ ହେ ପଞ୍ଚ ଭୁତ ହୋଇ ଜନନୀ ସ୍ନେହଁରେ ପାଳୁ ନିଷ୍କାମ କର୍ମଫଳ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅର୍ପଣ କଲେ ହୃଦୟ ପୂରି ଆଞ୍ଜୁଳିରୁ ସୁଧା ହୋଇ ଗଳୁ

ତୋର ପାଦରେ ଚାକର ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର

ତୋର ପାଦରେ ଚାକର ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ବ୍ୟତୀତ କାହିଁ ନ ଲାଗଇ ମନ ନ ଦେଲେ ନ ଦେବେ କିଛି ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ଶ୍ରୀଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଜ୍ଞା ପାଳୁଥିବି ହେ ଗରୁଡାସନ

ଗୋବିନ୍ଦ ହେ ମୁହିଁ ତୋର କଅଁଳ ବାଛୁରୀ

ଗୋବିନ୍ଦ ହେ ମୁହିଁ ତୋର କଅଁଳ ବାଛୁରୀ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭେଟି ମୋ ଜନନୀ ବଉଳା ଗାଈ ମୋ ଅର୍ଜିତ ସକଳ ପାପ ବାଟରେ ବାଘ କେବଳ ତୋର କୃପାରେ ତୋତେ ପାଇ

ଶାକ୍ତ ଶୈବ ବୈଷ୍ଣବ ତିନିହେଁ ଲଭି ପଥ ଶ୍ରମ

ଶାକ୍ତ ଶୈବ ବୈଷ୍ଣବ ତିନିହେଁ ଲଭି ପଥ ଶ୍ରମ ବିଶ୍ରାମ କଲେ ଯେଉଁ ଏକ କଳ୍ପ ବୃକ୍ଷ ମୂଳରେ ଜବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ତୁଳସୀ ତା ଶାଖାରେ ରଖିଲେ ବୃକ୍ଷଟି ଥିଲା ସୁଉଚ୍ଚ କଦମ୍ବ ଯମୁନା କୂଳରେ

ଯେତିକି ଦୟା ବେନି ଚକାଡ଼ୋଳାରେ

ଯେତିକି ଦୟା ତୋର ବେନି ଚକାଡ଼ୋଳାରେ ତହୁଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଅଧିକ ଭରିଲୁ ମାଆ ଆଖିରେ ରକ୍ତ ମାଂସ ଶରୀ ବହି କେ ସମର୍ଥ ସଂସାରେ ସୁଝିବ ମାଆ ଋଣ ଜୀବ ରଖିଯାଏ ବାକିରେ

ମୁଁ ଉଚ୍ଚରେ ଉଚ୍ଚାରି ଯାହା ସକଳ ଅରଜିଲି

ମୁଁ ଉଚ୍ଚରେ ଉଚ୍ଚାରି ଯାହା ସକଳ ଅରଜିଲି କୋକେଇରେ କିଛି ନ ଦେଲେ ମୋ ସାଥି ମୁଁ ମୋତେ ହିଁ ଠକିଲା କଲା ଅଜ୍ଞାତ ବାସ ଭେଟ ନ ପାଇଲି ସରିଲା ପୁରାଣ ପୋଥି