ବାଛୁରୀକୁ ଅମୃତ ଗାଈର କ୍ଷୀର

ବାଛୁରୀକୁ ଅମୃତ ଗାଈର କ୍ଷୀର ଗାଈକୁ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ଘାସ ମାରୁତିକୁ ଅମୃତ ରାମଙ୍କ ନାମ ବୈଷ୍ଣବର ପ୍ରାଣାଧିକ ପୀତବାସ

ବୈଷ୍ଣବ ପିଣ୍ଢାରେ ଆୟୁଷ ସରୁ

ବୈଷ୍ଣବ ପିଣ୍ଢାରେ ଆୟୁଷ ସରୁ ତୁହି ସର୍ବସ୍ବ ମୋହର କଳା ଜହ୍ନ ଆଶ୍ରା ଦିଅ ତୋ ଦାସ ଭାବରେ ତୋ ଛନ୍ଦା ପାଦରେ ଥାଉ ମନ

ଏହି ଜୀବନ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଘନ ଅନ୍ଧାର ଦୁଃଖରେ

ଏହି ଜୀବନ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଘନ ଅନ୍ଧାର ଦୁଃଖରେ ସବୁଠୁଁ ଦରଦୀ ବୈଷ୍ଣବଟିଏ ହେଲା ଚଲାପଥ ସାଥି କୋଟି କୋଟି ମାତା ପିତା ସ୍ନେହଁର ବୋଳା ଆକାର ଅମୃତ ପାତ୍ରଟିଏ ଦେଇଗଲା ସେ ସନାତନ ସାରଥି

ଯେତେବି ବିବିଧ ଆକାର

ଯେତେବି ବିବିଧ ଆକାର ସକଳ ପାଞ୍ଚ ଭୁତ ମେଳା ଯେତେବି ବିବିଧ ବର୍ଣ୍ଣାଳି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶଶୀ ଚକାଡୋଳା

ଓଡ଼ିଆ ଅକ୍ଷରକୁ ଅତି ସ୍ମୁକ୍ଷ୍ମ ଭାବ ଛୁଞ୍ଚିରେ ଗୁନ୍ଥି

ଓଡ଼ିଆ ଅକ୍ଷରକୁ ଅତି ସ୍ମୁକ୍ଷ୍ମ ଭାବ ଛୁଞ୍ଚିରେ ଗୁନ୍ଥି ମୋର ହୃଦୟ ପଦ୍ମରେ ସାଇତିଛି ଅନେକ ମାଳ ବଢିଆ ମାନିବ ବନମାଳା ସହ ଗୋବିନ୍ଦ ଗଳାକୁ ପିନ୍ଧାନ୍ତି ନିଜ ହାତରେ ସରି ଯାଉଅଛି ମୋ କାଳ

ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ କପାଳରେ ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଚନ୍ଦନ

ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ କପାଳରେ ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଚନ୍ଦନ ଶ୍ରମ ଝାଳରେ ଖସି ପଡି ହେଲା ଓଁକାର ଦେଖି ସେହି କାଳୀୟ ଦଳନ ବନମାଳୀ ଭୁଲିଲି ଅକ୍ଷର ଏଡ଼େଟି ମଧୁର ଆକାର

ହରି ହେ ହୁଅ ତୁମ୍ଭେ ମୋହନ ବଂଶୀ

ହରି ହେ ହୁଅ ତୁମ୍ଭେ ମୋହନ ବଂଶୀ ମୋହନ ବଂଶୀ ହେ ହୁଅଟି ଶ୍ରୀରାଧା ଶ୍ରୀରାଧାଙ୍କ ପାଦ ଶିରରେ ଲାଗିଥାଉ ଲାଗିଥାଉ ତୁଣ୍ଡରେ କୃଷ୍ଣ ରାଧା ସଦା