ଚକାଡୋଳା ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳ

ଚକାଡୋଳା ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମଙ୍ଗଳ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ପଦ୍ମ ଗନ୍ଧରେ ରୋମାଞ୍ଚିତ କମଳା ଚକାଆଖି ଗଦା ଦର୍ଶନେ ଷଢ଼ରିପୁ ବ୍ୟାକୁଳ ଚକ୍ର ଗତିରେ ଅମୃତ ସୃଷ୍ଟି ସ୍ଥିତି ଲୟ ବେଳା

ଆଗମ ନିଗମ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ପଶି ନ ପାରିଲେ

ଆଗମ ନିଗମ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ପଶି ନ ପାରିଲେ ନବଧା ଭକତିକୁ ଖୋଜିଲେ ଆକୁଳ ବିକଳରେ ରୂପ ରସ ବାସନାରେ ପାଗଳ ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ରଖ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ଚାହିଁଅଛି ଚକାଡ଼ୋଳାରେ

ତୁମ୍ଭେ ପରା ମୋର ଅତି ଆପଣା ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟତମ

ତୁମ୍ଭେ ପରା ମୋର ଅତି ଆପଣା ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟତମ ଚକାଡୋଳା ହେ କଥା ନ କହିଲେ ଆତ୍ମା କାନ୍ଦିବ ତୁମ୍ଭ ପରା ଅଶରଣ ଶରଣ ଅକର୍ମା ନବଧା ଭକ୍ତି କିଛି ଟିକେ ତୁଣ୍ଡରେ ନ ଦେଲେ ଆତ୍ମାକୁ ବାଧିବ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦ ବିଭୋର ହୁଅନ୍ତି

ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦ ବିଭୋର ହୁଅନ୍ତି ଲଭିଲେ ରୂପ ରସ ଗନ୍ଧ ଆଉ ଶବ୍ଦର ଝୁଡି ଆତ୍ମା ଧାରଣା ଦେଇଥାଏ ଗରୁଡ଼ ପଛରେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁଙ୍କର ଚରଣରେ ହେବାକୁ ଯୋଡି

ମଧୁମୟ ଏହି ଅଖିଳ କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ

ମଧୁମୟ ଏହି ଅଖିଳ କୋଟି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମୁହିଁ ଗୋଟେ ଅତି ତୃଷାର୍ତ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ଚରଣ କମଳରେ ମଧୁ ପାନ ନ ହେଉ ଦିଅନ୍ତି ଟିକିଏ ଚାଖି

ଶରୀର ଆକାର ଅହଙ୍କାର ଭାବରେ ବୁଡ଼ିଥିଲି

ଶରୀର ଆକାର ଅହଙ୍କାର ଭାବରେ ବୁଡ଼ିଥିଲି ଜରା ବ୍ୟାଧି ମୋ ଅଳିକ ସୁଖ ନେଲେ ଚଢାଇ ରଥଯାତ୍ରାରେ ହଜି ଯାଇଥିବା ଯାତ୍ରୀଟିଏ ମୁହିଁ ଚକାଡୋଳା ନୀଳକନ୍ଦର ନେବେକି ଅଡ଼େଇ

ଯତ୍ର ଯତ୍ର ହରି ସଦା ହରି ନାମ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ

ଯତ୍ର ଯତ୍ର ହରି ସଦା ହରି ନାମ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ତତ୍ର ତତ୍ର ଶ୍ରୀ ଗୋବିନ୍ଦ ରାଧା ଛନ୍ଦା ଚରଣ କ୍ଷଣ ଅନୁକ୍ଷଣ ଅବାରିତ ସୁଧା ବାରି ବରଷା ବହୁତ ଦୂରେ ଯାନ୍ତି ଭଵ କ୍ଲାନ୍ତି ଜରା ମରଣ